Archive for Φεβρουαρίου, 2017

Αυτός ο πόλεμος δεν μοιάζει να έχει τέλος

Σάββατο, Φεβρουαρίου 25th, 2017

1

ΕΠΙ ΜΑΤΑΙΩ

Αυτός ο πόλεμος δεν μοιάζει να έχει τέλος.
Αυτός ο πόλεμος δεν έχει ούτε αρχή.
Κι εσύ είσαι πάντοτε το θύμα – εσαεί.
Ο στόχος για το βέλος.

Αυτός ο πόλεμος ποτέ δεν θα τελειώσει.
Αυτός ο πόλεμος για πάντα ωσεί παρών
από τ’ απώτατο μας φτάνει παρελθόν
και θα μας λιώσει.

Αυτός ο πόλεμος στο τέλος του δεν φτάνει.
Αυτός ο πόλεμος -το δίκιο του ισχυρού-
να σπέρνει θύματα στο διάβα του καιρού
που θα ‘χουμε πεθάνει.

Αυτός ο πόλεμος δεν φέρνει την ειρήνη.
Αυτός ο πόλεμος των πάντων ο πατήρ.
Είτε διεξάγεται με σφαίρες ή μενίρ,
κανένας δεν θα μείνει.

Αυτός ο πόλεμος θα φέρει Νέα Τάξη.
Αυτός ο πόλεμος μας σκίζει σαν χαρτί
και μάταια είναι και τα πως και τα γιατί
και τι μας έχουν τάξει.

————-

Αυτός ο πόλεμος δεν θα ‘ναι ο τελευταίος.
Αυτός ο πόλεμος σαν όλους τους πολέμους
κι εμείς στρατιώτες του, μ’ ενάντιους ανέμους,
γυρεύοντας το κλέος.

Ματαίως.

25/2/2017

0

Είναι της νύχτας η καρδιά από μέλι

Σάββατο, Φεβρουαρίου 18th, 2017

1111

ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙΑ

Είναι της νύχτας η καρδιά από γάλα [..]
Είναι της νύχτας η καρδιά από στάχτη
Κώστας Κουτσουρέλης, Νύχτα

Είναι της νύχτας η καρδιά από μέλι:
νύχτα τ’ Αυγούστου, σε θεσπέσια παραλία.
Ένα ολοστρόγγυλο φεγγάρι, που ανατέλλει

με χρυσοκίτρινη μας έλουσε αρμονία.
Ο κόσμος στάθηκε, σ’ απόλυτη γαλήνη
καθώς οι ανάσες των κυμάτων, μία μία

σμίγουν υπόκωφα στα βράχια, στη Σελήνη -
ως συντονίζονται με τον παλμό των άστρων.
Το φως του δειλινού όλο αχνοσβήνει

και θα το υμνήσουν στίχοι νέων ποετάστρων -
νέα ζεύγη, λόγια του έρωτα θα πούνε
μισοκρυμμένα στις σκιές των κάστρων.

Δέντρα κι ανθρώποι πάλι ακινητούνε
στ’ όνειρο απ’ το Μεγάλο Καλοκαίρι.
Της θερινής νυχτός το κάλεσμα, που ακούνε

είναι της πλάσης η Αρχή, που όλα τα ξέρει.
Θα ’ρθούνε -το γνωρίζουν- κι οι χειμώνες
κι οι πόνοι κι ο καθένας θα υποφέρει.

Μ’ ακόμη ο νους, γεμάτος ανεμώνες,
στην Άνοιξη, στο Θέρος όλο ελπίζει,
σ’ αισιόδοξα τραγούδια και εικόνες

πιστεύει ακόμη. Ακόμη συνεχίζει.
Αχ, καλοκαίρι της ζωής, που δεν σε μέλλει,
το Έσω Φθινόπωρο έρποντας σου σφυρίζει:

Είναι της νύχτας η καρδιά από μέλι.

18/2/2017

0