Archive for Μαρτίου, 2016

U2 – SILVER AND GOLD- ΔΙΑΣΚΕΥΗ

Δευτέρα, Μαρτίου 7th, 2016
U2 – SILVER AND GOLD
(ΑΣΗΜΙ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ  – ΔΙΑΣΚΕΥΗ)
Στους πρόσφυγες και τους κυνηγημένους του κόσμου
Μες το χαμόσπιτο, μια καραμπίνα
και με συγκράτησε μια προσευχή.
Τον κυνηγό αν μόνο κυνηγούσαν
στην παραγκούπολη αυτή.
Μια μαύρη νύχτα, δίχως άστρα πάλι
σαν να έπεσ’ ο ουρανός κάτω στη Γη.
Τη μέρα, καταχνιά μας περιβάλλει
σαν να ’χει ο ήλιος αλυσοδεθεί.
Eίπε ο φύλακας: “τα σύνορα έχουν κλείσει”
κι αν θέλεις μια διέξοδο να βρεις
ασήμι και χρυσάφι θα πουλήσεις
Σπασμένη πλάτη τώρα στο ταβάνι,
μια μύτη μες το πάτωμα σπασμένη.
Κι ούρλιαξα, μέσα στην ησυχία
που σέρνεται στην πόρτα και πηγαίνει.
Μία θηλειά μού σφίγγει το λαιμό μου
και στ’ όπλο σου υπάρχει μια σκανδάλη.
Θεέ μου, κάτι πρέπει να μου πεις!
Πως “είμαι κάποιος”, θα το πω και πάλι.
Οι καπετάνιοι με τους βασιλείς στ’ αμπάρι
ήρθαν για να μαζέψουν στο καράβι
ασήμι και χρυσό, σαν κεχριμπάρι
Είδα τον πηγαιμό, τον ερχομό,
τους καπετάνιους  και τους βασιλιάδες.
Είδα τις μπλε τις ναυτικές στολές
και πραγματάκια που έλαμπαν, μυριάδες.
Γύρω ανέβαιν’ η θερμοκρασία
κι ο πυρετός ανέβηκε μαζί.
Τίποτα εγώ δεν έχω πάρει, μίστερ,
αλλά έχω πιο πολλά απ’ όσα εσύ.
Δεν με κρατάνε πια οι αλυσίδες,
ούτε στα πόδια ετούτα τα δεσμά.
Είν’ έξωθέ μας οι φυλακισμένοι
που μέσα μας ελεύθεροι είναι πια!
Στο έπαθλο ενός πολεμιστή είναι γραμμένο:
“Χτύπα καθέναν ακριβώς όπου πονάει” -
τ’ ασήμι, το χρυσάφι, θα ‘χεις κερδισμένο
Μπορείς να σταματήσεις τον κόσμο να γυρνά,
μα πρέπει ν’ αναλάβεις το ρίσκο αληθινά.
201601170701511726506
———
U2 – SILVER AND GOLD
(ΑΣΗΜΙ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΦΙ  – ΔΙΑΣΚΕΥΗ)

Στους πρόσφυγες και τους κυνηγημένους του κόσμου

Μες το χαμόσπιτο, μια καραμπίνα
και με συγκράτησε μια προσευχή.
Τον κυνηγό αν μόνο κυνηγούσαν
στην παραγκούπολη αυτή.

Μια μαύρη νύχτα, δίχως άστρα πάλι
σαν να έπεσ’ ο ουρανός κάτω στη Γη.
Τη μέρα, καταχνιά μας περιβάλλει
σαν να ’χει ο ήλιος αλυσοδεθεί.

Eίπε ο φύλακας: “τα σύνορα έχουν κλείσει”
κι αν θέλεις μια διέξοδο να βρεις
ασήμι και χρυσάφι θα πουλήσεις

Σπασμένη πλάτη τώρα στο ταβάνι,
μια μύτη μες το πάτωμα σπασμένη.
Κι ούρλιαξα, μέσα στην ησυχία
που σέρνεται στην πόρτα και πηγαίνει.

Μία θηλειά μού σφίγγει το λαιμό μου
και στ’ όπλο σου υπάρχει μια σκανδάλη.
Θεέ μου, κάτι πρέπει να μου πεις!
Πως “είμαι κάποιος”, θα το πω και πάλι.

Οι καπετάνιοι με τους βασιλείς στ’ αμπάρι
ήρθαν για να μαζέψουν στο καράβι
ασήμι και χρυσό, σαν κεχριμπάρι

Είδα τον πηγαιμό, τον ερχομό,
τους καπετάνιους  και τους βασιλιάδες.
Είδα τις μπλε τις ναυτικές στολές
και πραγματάκια που έλαμπαν, μυριάδες.

Γύρω ανέβαιν’ η θερμοκρασία
κι ο πυρετός ανέβηκε μαζί.
Τίποτα εγώ δεν έχω πάρει, μίστερ,
αλλά έχω πιο πολλά απ’ όσα εσύ.

Δεν με κρατάνε πια οι αλυσίδες,
ούτε στα πόδια ετούτα τα δεσμά.
Είν’ έξωθέ μας οι φυλακισμένοι
που μέσα μας ελεύθεροι είναι πια!

Στο έπαθλο ενός πολεμιστή είναι γραμμένο:
“Χτύπα καθέναν ακριβώς όπου πονάει” –
τ’ ασήμι, το χρυσάφι, θα ‘χεις κερδισμένο

Μπορείς να σταματήσεις τον κόσμο να γυρνά,
μα πρέπει ν’ αναλάβεις το ρίσκο αληθινά.

7/3/2016

To πρωτότυπο το ακούτε παντού και το διαβάζετε εδώ

0