Archive for Απριλίου, 2014

Συμμετοχή στο Ελληνικό Συνέδριο Ηγεσίας

Τετάρτη, Απριλίου 23rd, 2014

To-Elliniko-Sunedrio-Igesias-2014-enlarge

H Σοφία Κολοτούρου στις 10 Μαίου 2014 θα συμμετάσχει με ομιλία της στο Ελληνικό Συνέδριο Ηγεσίας στο Grand Resort Lagonissi. Η ομιλία θα είναι προσβάσιμη μόνο για τους συμμετέχοντες στο συνέδριο. Πληροφορίες για το συνέδριο θα βρείτε εδώ

Οπως αναφέρεται και στο ενημερωτικό φυλλάδιο του συνεδρίου:

«Στην απρόβλεπτη διαδρομή της ζωής όχημα είναι η θέληση
Με τη συμμετοχή του Jim Lawless, η Σοφία Κολοτούρου, συγγραφέας και ακτιβίστρια σε θέματα μεταγλωσσικής κώφωσης και ο Γιώργος Μαυρωτάς, επίκουρος καθηγητής στο Ε.Μ.Π. και πρώην αρχηγός της Εθνικής Ομάδας Πόλο θα αναφερθούν στις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετώπισαν στη ζωή τους, οι οποίες όχι μόνο δεν τους κατέβαλαν αλλά, αντίθετα, ενίσχυσαν την αποφασιστικότητά τους, καλλιέργησαν τη μαχητικότητά τους και εδραίωσαν την πεποίθησή τους ότι μπορούν να θέσουν τη ζωή τους σε νέα βάση.
• Τι μπορούμε να μάθουμε από εμπειρίες ανθρώπων που διακρίνονται για το μαχητικό τους πνεύμα;
• Πώς συντηρεί κανείς τη φλόγα της ελπίδας και της προσπάθειας;
• Πώς οι δύσκολες καταστάσεις μπορούν να γίνουν ευκαιρία για μια νέα αρχή;»


0
Posted in Εκδηλώσεις |

Βιβλίο: Δημήτρης Φύσσας, Οι Αστικοί χώροι είναι ποίηση από μόνοι τους

Δευτέρα, Απριλίου 14th, 2014

fyssasΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Το βιβλίο αυτό είναι του φίλου Δημήτρη Φύσσα. Μόλις πατήσετε πάνω στην εικόνα μπορείτε να το διαβάσετε, σε σελιδοποίηση του γραφίστα Κώστα Μπερδέκλη.

Δυο λόγια για την ιστορία του βιβλίου: Το βιβλίο αυτό  μοιράστηκε δωρεάν σε φίλους σε εκδήλωση που έγινε προ ετών στον κινηματογράφο Μικρόκοσμος. Επειδή ο Δημήτρης μάς τιμάει με την φιλία του, ανήκουμε σε εκείνους που έχουν ένα από τα … ιστορικά αυτά αντίτυπα!

Το βιβλίο εξαντλήθηκε και για διάφορους λόγους δεν μπορεί να γίνει ανατύπωση αυτή τη στιγμή. Ωστόσο, η δεδομένη αγάπη μου προς την ποίηση του Δημήτρη Φύσσα (που έχει εκφραστεί μεταξύ άλλων και με αυτή την κριτική παρουσίαση πριν ακόμα γνωριστούμε και πριν βγει αυτό το βιβλίο) μας οδήγησε στο να διανέμουμε το βιβλίο δωρεάν σε μορφή pdf μέσω αυτού του blog. Εσείς δεν έχετε να κάνετε τίποτα περισσότερο από το να πατήσετε πάνω στην εικόνα και να απολαύσετε τα ποιήματα, σαν πασχαλινό δωράκι!

Καλή ανάγνωση και καλή συνέχεια στον φίλο μας Δημήτρη!

Παραθέτω και ένα σύντομο βιογραφικό  για τους ελάχιστους μη γνωρίζοντες: Δημήτρης Φύσσας (d.fyssas@gmail.com) Αθήνα 1956. Συγγραφέας, δημοσιογράφος, νεοελληνιστής φιλόλογος, κειμενογράφος. Πιο πρόσφατο βιβλίο: το μυθιστόρημα «Ο κηπουρός κι ο καιροσκόπος» (Εστία, 2014).

και δίνω τον λόγο και στον ίδιο τον Δημήτρη:

ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ/Η

Το ποιητικό αυτό βιβλίο το έβγαλα από τις εκδόσεις «Γιάου. Κε.» το 2008 και σήμερα είναι εξαντλημένο. Πολλοί μού το ζητάνε, αλλά για οικονομικούς  λόγους είναι αδύνατο να το ξανατυπώσω  σε φυσική μορφή. Αποφάσισα λοιπόν  να το ανεβάσω εδώ, στο φιλόξενο σάιτ της Σοφίας Κολοτούρου και με την πολύτιμη τεχνική βοήθεια του Νίκου Γεωργόπουλου. Είναι ελεύθερο από κάθε δικαίωμα, αντιγράψιμο και προσιτό στον καθένα, κατά το πρότυπο των βιβλίων μου «Τα σινεμά της Αθήνας 1896 – 2013» ή «Της καύλας», που είχαν ανέβει απευθείας στο ίντερνετ, μόνο που τούτο δω λογίζεται ως β΄ έκδοση.
Το αρχείο pdf αναπαράγεται όπως ακριβώς ήτανε από τη μάνα του (δηλαδή το γραφίστα Κώστα Μπερδέκλη), ακόμα και με αβλεψίες ή λαθάκια που μού είχανε ξεφύγει στη διόρθωση, με κορυφαίο ότι ο τίτλος του ποιήματος «Ο κύκλος της Οξφόρδης» έπρεπε να είναι «Ο κύκλος του Κέμπριτζ».
Καλή ανάγνωση.

Δημήτρης Φύσσας
Μάρτης του 2014

Υ.Γ. Για να βρείτε  τι σημαίνει «Γιάου. Κε.» θα πρέπει να φτάσετε μέχρι  τον κολοφώνα, δηλαδή στις εσχατιές του βιβλίου.

0

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Παρασκευή, Απριλίου 11th, 2014

sofia & nikos pasxa 2014

Ευχαριστούμε πολύ τον φίλο γραφίστα Μανώλη Τζώρτζη για την εικαστική επιμέλεια της κάρτας μας! Καλό Πάσχα σε όλους !

Νίκος και Σοφία

0

Του Ανζού τ’ αεράκι είναι γλυκό, η αύρα είναι ψυχρή

Τρίτη, Απριλίου 8th, 2014

images

To ποίημα αυτό δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι πασίγνωστος ο πρώτος στίχος στη γλώσσα μας, λόγω της μετάφρασης από τον Γιώργο Σεφέρη: «Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα». Αν και ο Σεφέρης χρησιμοποίησε τον πρώτο στίχο ως μότο στο «Πάνω σ’ ένα ξένο στίχο» κι έτσι τον έκανε διάσημο στην χώρα μας, δεν προχώρησε (εξ όσων γνωρίζω) για να μεταφράσει και το υπόλοιπο. Με έκπληξη ανακαλύψαμε, μαζί με τον συνήθη ύποπτο Ααρών Μνησιβιάδη, που με φορτώνει εσχάτως (και) με μεταφραστικές ασκήσεις ότι δεν υπάρχει ούτε από άλλον ποιητή έμμετρη απόδοση του ποιήματος (ή, τουλάχιστον, δεν είναι γνωστή σε μας).

Ο διαβόητος, λοιπόν, Μνησιβιάδης, δεν έχασε την ευκαιρία να μου το φορτώσει ως άσκηση, βέβαιος ών ότι δεν θα μπορέσω να το αποδώσω. Με την πολύτιμη όμως βοήθεια του υπέροχου φίλου Νίκου Σαραντάκου και των εξαίσιων Γαλλικών του, μεταξύ άλλων, μπόρεσα να κάνω μια αξιοπρεπή, θαρρώ, απόδοση και να αποφύγω τις παρυφές και την ενδοχώρα της Νομανσλάνδης

Ιδού η απόδοση την οποία αν και είχα υποσχεθεί να αφιερώσω στον Μνησιβιάδη θα αναιρέσω την υπόσχεση και θα αφιερώσω δικαιωματικά στον Σαραντάκο (και ποιός ακούει τον Μνησιβιάδη τώρα; Οχι εγώ πάντως! )

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ


στον Νίκο Σαραντάκο


Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα,
ή εκείνος που κατέκτησε χρυσόμαλλο το δέρας,
γεμάτος πείρα και σοφός στο τέλος της ημέρας∙
χρόνια με τους δικούς του να χαρεί, τα τελευταία.

Άμποτε γω θα ξαναδώ το χωριουδάκι, αλί μου
με τ’ ανωθρώσκοντα καπνό από το φτωχικό μου;
Σε ποια εποχή θα ξαναδώ μάντρα κι αυλόγυρό μου
οπού
ναι η πατρίδα μου, η ιδιαίτερή μου;

Και πιο πολύ ευαρέσκομαι στο σπίτι των προγόνων
απ’ τα παλάτια τα τρανά των Ρωμαϊκών των χρόνων∙
κι απ’ το σκληρό το μάρμαρο η πέτρα είναι πιο αβρή.

Και προτιμώ απ’ τον Τίβερη πάντα τον Λίγηρά μου
κι από τη Ρώμη το Λιρέ πιότερο στην καρδιά μου∙
του Ανζού τ’ αεράκι είναι γλυκό, η αύρα είναι ψυχρή.

Το πασίγνωστο πρωτότυπο του

Joachim du Bellay

εδώ:

Heureux qui, comme Ulysse, a fait un beau voyage,
Ou comme cestuy-là qui conquit la toison,
Et puis est retourné, plein d’usage et raison,
Vivre entre ses parents le reste de son âge !

Quand reverrai-je, hélas, de mon petit village
Fumer la cheminée, et en quelle saison
Reverrai-je le clos de ma pauvre maison,
Qui m’est une province, et beaucoup davantage ?

Plus me plaît le séjour qu’ont bâti mes aïeux,
Que des palais Romains le front audacieux,
Plus que le marbre dur me plaît l’ardoise fine :

Plus mon Loire gaulois, que le Tibre latin,
Plus mon petit Liré, que le mont Palatin,
Et plus que l’air marin la doulceur angevine.

1
Posted in Ποιήματα |