Archive for Μαρτίου, 2014

Νίκος Γεωργόπουλος, Ακροφοβία

Κυριακή, Μαρτίου 30th, 2014

Acrophobia

Ακροφοβία

«Γιατί η σιωπή μας είναι ο δισταγμός
για την ζωή και τον θάνατο.»
Μανώλης Αναγνωστάκης

Μια φορά
σε κίνηση αέναη,
μας έσπρωξε ο αγέρας
στην άκρια
των επιλογών μας.
Από κάτω μας γκρεμός.
Από πάνω μας ουρανός.
Εγώ δοκίμασα να πετάξω.
Κεκτημένη ταχύτητα νιάτων.
Δεν τα κατάφερα.
Ήμουν όμως ελαφρύς
από αμαρτίες,
και την γλύτωσα
με κάτι γρατσουνιές,
και ένα σπασμένο φτερό.
Θα ξαναδοκιμάσω είπα
με καλύτερα φτερά
με μεγαλύτερα, ίσως.

Εσύ όμως μπλάβιασες.
Φοβόσουν τις άκριες.
Απέφευγες τις επιλογές.
Η ακροφοβία σου,
το ένα άκρο της υψοφοβίας σου.
Φοβόσουν και τα ύψη.
Δεν είμαι αετός έλεγες.
Ούτε και εγώ.
Μα αξίζει τον κόπο σίγουρα.
Με κοίταξες δύσπιστα,
έστρεψες  στην αμφιβολία
και έτρεξες έντρομος
να ζητήσεις επιείκεια
στους γνώριμους φόβους σου.
Από τότε
συχνά πετροβολάς τα πουλιά:
τα σπουργίτια
και κάτι αλητοπερίστερα
που είναι σιμά σου.
Τους αετούς
δεν τους γνώρισες ποτέ.
Οι κορυφές σε ζάλιζαν
και οι άκριες σε τρόμαζαν.
Μόνο με τους κυνηγούς
έκανες κολεγιά
γιατί το αίμα
μόνος σου δεν το αντέχεις.

Εν καιρώ
τραβήχτηκες στην μέση
για να σωθείς.
Προσάραξες στις διαψεύσεις σου,
και αργά
βασανιστικά
πνίγηκες,
καταπίνοντας ενοχές.
Πάντα ήσουν υπερβολικός στην κατανάλωση.
Δεν πρόσεχες στην κατάποση.
Μεγάλες μπουκιές
ανεπεξέργαστες
σχεδόν αμάσητες.

Εδέσματα ιδεών!

Εμείς
ακόμα προσπαθούμε να πετάξουμε.
Εκεί στις άκριες
ξεφορτώνουμε τα περιττά,
αποβάλλουμε το έρμα των φόβων μας
- μεγάλο βάρος η υποταγή -
φοράμε τα καινούργια μας φτερά κάθε φορά,
κοιτάμε ψηλά να διαβάσουμε τα σημάδια,
παίρνουμε φόρα
και απογειωνόμαστε
στο κενό.

Τολμάμε το αδιανόητο.
Κάποιες φορές τα καταφέρνουμε.
Όχι όλοι.
Όχι πάντα.

Αθήνα, 29 Μαρτίου 2014

1

Πρόσκληση στο Xinis Education Festival

Σάββατο, Μαρτίου 29th, 2014

KOLOTOYROY-XINI

Την Τρίτη 1 Απριλίου και ώρα 13.00 η Σοφία Κολοτούρου θα δώσει διάλεξη στα πλαίσια του «Xinis Education Festival» με θέμα:

«Η διδασκαλία των παιδιών με μεταγλωσσική κώφωση ή/και Κοχλιακά Εμφυτεύματα».


Ευχαριστούμε τις σχολές ΙΕΚ ΞΥΝΗ και τον διδάσκοντα φιλόλογο κ. Σπύρο Αραβανή για την πρόσκληση.


0
Posted in Εκδηλώσεις |

Κάλεσμα σε λογοτεχνική βραδιά

Τετάρτη, Μαρτίου 26th, 2014

books pyxidas selida 007

Λογοτεχνικά περιοδικά διαβάζουν ποίηση με τον Κύκλο ποιητών

Καφέ «Φίλιον», Σκουφά 34 Αθήνα, Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014 και ώρα 8.00μμ

Περιοδικά Οροπέδιο και Ο Σίσυφος.
Από το Οροπέδιο διαβάζουν ποιήματά τους οι:

Xρίστος Ρουμελιωτάκης
Τάσος Γαλάτης
Γιώργος Γώτης
Χρήστος Ντάντος
Αντωνία Γουναροπούλου-Τουρίκη

Σοφία Κολοτούρου*
Θοδωρής Ρακόπουλος

Από τον Σίσυφο διαβάζουν ποιήματά τους οι:
Τάσος Πορφύρης
Λεία Χατζοπούλου Καραβία
Σωτήρης Σαράκης
Ζαχαρίας Στουφής
Τζίνα Ξυνογιαννακοπούλου
Ουρανία Ε. Κουνάγια

Θα προλογίσουν οι διευθυντές των περιοδικών:
Δημήτρης Κανελλόπουλος
Γρηγόρης Τεχλεμετζής

Σας περιμένουμε αύριο στο καφέ «Φίλιον». Ευχαριστούμε τον Δημήτρη Κανελλόπουλο για την πρόσκληση, όπως και τη φίλη μας ηθοποιό Γιώτα Γεωργοπούλου που προσφέρθηκε να απαγγείλει τα ποιήματά μου.

0
Posted in Εκδηλώσεις |

Αυτός που δοκιμάστηκε το ξέρει

Πέμπτη, Μαρτίου 20th, 2014

41010_153476144663681_100000038880478_484016_2165702_n

Ο αλλοπρόσαλλος, ανεκδιήγητος και ακατονόμαστος (κι ακόμα είμαστε στο «άλφα» ) φίλος μου Ααρών Μνησιβιάδης με ανάγκασε – για δεύτερη φορά από το καλοκαίρι – να καταπιαστώ με μετάφραση – απόδοση, του Δάντη αυτή τη φορά. Μήτε οι διαμαρτυρίες μου πως δεν ξέρω τη γλώσσα τον συγκίνησαν (έχεις το πρωτότυπο, τα λεξικά και τις άλλες μεταφράσεις στη διάθεσή σου, είπε… ) , μήτε οι αμφιβολίες μου τον κλόνισαν: με υποχρέωσε, χωρίς άλλη αναβολή, να εκθέσω εδώ και το πόνημα τούτο… Ποιός ξέρει σε ποιά γλώσσα θα με βασανίσει την επόμενη φορά… (με ανησυχεί η έλξη του προς τα Σουηδικά, ειδικά μετά τη Φιελγκάταν..)  Ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα (παραθέτω και το πρωτότυπο):

Δάντης, Σονέτο ΧΙΙΙ

στον Ααρών Μνησιβιάδη

Πόσο ευγενής προβαίνει η αρχόντισσά μου
πόσο άσπιλη τον κόσμο χαιρετάει!
Τρεμάμενη – σαν όλων – η μιλιά μου.
Κανείς να την κοιτάξει δεν τολμάει.

Βαδίζει – και ηχούν ύμνοι στ’ αυτιά μου.
Τη συστολή σαν ένδυμα φοράει,
σαν θαύμα μπρος στην έκθαμβη ματιά μου,
σαν να ‘ρθε απ’ τα επουράνια τα χάη.

Όποιος την είδε, ο πόθος του κρυφός,
μια γλύκα στην καρδιά του προμηνάει
- αυτός που δοκιμάστηκε το ξέρει.

Κινώντας απ’ την όψη της τ’ αγέρι
σαν πνεύμα, βέλη του Ερωτα σκορπάει
και λέει μες την ψυχή: “τι στεναγμός! ”

20/3/2014

Tanto gentile e tanto onesta pare
la donna mia quand’ella altrui saluta,
ch’ogne lingua deven tremando muta,
e li occhi no l’ardiscon di guardare.

Ella si va, sentendosi laudare,
benignaments d’umilta vestuta;
e par che sia una cosa venuta
da cielo in terra a miracol mostrare.

Mostrasi si piacente a chi la mira,
che da per li occhi una dolcezza al core,
che’ntender no la puo chi no la prova:

e par che de la sua labbia si mova
un spirito soave pien d’amore,
che va dicendo a l’anima: «Sospira!».

1
Posted in Ποιήματα |

Πηγαίνουμε, στα χρόνια τ’ αμνημόνευτα

Τετάρτη, Μαρτίου 12th, 2014

SUREALISM Trapped by RinoCard

ΑΠΟ ΑΜΒΩΝΟΣ

Ιδού, λοιπόν, ανέβηκα στον άμβωνα
- θέλω δεν θέλω λόγους να κηρύττω -
μα τα παλιά ακροατήρια, που θάμβωνα,
με κάνουν σ’ επανάληψη να πλήττω.

Δεν ήτανε ξεκάθαρο το μήνυμα
- σε τούτη την παράνοια πώς να ελπίσω; -
μπροστάρισα κι αν μπήκα μες το κίνημα
κάνω μεταβολή ολοένα πίσω.

Μα όσο παρεκκλίνω απ’ την πορεία μου
- κάποιοι μ’ ακολουθούν απελπισμένοι -
γνωρίζοντας την πρότερη ιστορία μου
λένε: «θα ξέρει εκείνη που πηγαίνει».

Πηγαίνουμε, στα χρόνια τ’ αμνημόνευτα
- βαδίζουμε, ετερόκλητο κοπάδι –
και καίμε και χωνεύουμε τ’ αχώνευτα
που συνιστούν των άλλων το σκοτάδι.


12/3/2014

1