Archive for Δεκεμβρίου, 2012

Γυναίκα, ως Γυναίκα δεν υπάρχεις

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 31st, 2012

HI(S)TORY

Θα σε κάνω γυναίκα με τα χείλη κλειστά (..)
και απέ θα σε κάψω, γιατί είσ’ ένα ψέμα,
η Ελένη της Τροίας, η πληγή η παλιά
Λευτέρης Παπαδόπουλος, Παλιό Τελωνείο

Γυναίκα, ως Γυναίκα δεν υπάρχεις.
Άλλο δεν είσαι, παρά του Άντρα ένα πλευρό.
Της Ιστορίας έχει ορίσει ο Τελετάρχης
να σ’ εξουσιάζει χιλιετίες τ’ αρσενικό.

Γυναίκα, έχει φτιαχτεί η κοινωνία
με τέτοιο τρόπο, με κανόνες μυστικούς –
να υποτάσσεσαι στην ξένη επιθυμία
χωρίς αντίσταση, χωρίς φωνές, λυγμούς.

Το σώμα σου (αν το θέλουν) θα χαράξουν –
μην το μπερδέψεις μια στιγμή με ηδονή!
Και σαν τελειώσουν – να το ξέρεις – θα σε κάψουν
γιατί θαρρούνε τη φωτιά εξαγνιστική.

Γυναίκα, ποιος ξεπλένει την ντροπή σου;
Ο νόμος πάντα επικρατεί, του ισχυρού.
Κι εγώ μονάχα, που γνωρίζω τη σιωπή σου,
γράφω για σένα, για τη φρίκη του βιασμού.


31/12/2012


1

Ααρών Μνησιβιάδης, Ωδή

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 26th, 2012

Ὠδὴ στὶς βίλλες τῆς λεωφόρου βασιλίσσης Ὄλγας

Τὶς νύχτες πῶς περνοῦσα ἀπὸ τὶς πύλες σας
γιὰ κείνη τὴν ἀπόκοσμη πολίχνη,
κυρές μου, ποὺ στὸν δρόμο τῆς βασίλισσας
κομίσατε τὰ πένθιμά μου ἴχνη·
πιὸ σάρκινοι ἀπ’τὴν σάρκα οἱ ἀσπαίροντες
ἁρμοί σας, οἱ μαρμάρινες κολῶνες,
πυργίσκοι νὰ ποντίζωνται σ’ Ἀχέροντες
τσιμέντου κι ἀστικοὺς ἐρειπιῶνες.

Κατάδικες σὲ ἰσόβια συγκατοίκησι
μὲ ὕψη καὶ μὲ πλάτη καὶ μὲ μήκη
ποὺ παίρνουν ἐπὶ τέλους τὴν ἐκδίκησι
γι’αὐτὸ ποὺ στὴν γενιά τους τώρα ἀνήκει.
Ποιόν ἔρωτα, μονάκριβά μου θήλεα,
ἐμπνεύσατε, ποιες κρύφιες μανίες
μιᾶς ὕστατης Ἐδὲμ ἐσεῖς προπύλαια
καὶ τ’ ἄδικου χαμοῦ της Ἐρινῦες;

Γιὰ σένα περπατῶ ἀργὰ κι ἀμφίθυμα
σκεπὴ τοῦ Καπαντζῆ χωρὶς κανένα
αἰδοῦς στὴν παρειὰ σεμνὸ ἐρύθημα,
εὐφρόσυνη, πολύτιμη παρθένα.
Γιὰ σένα τὴν σιωπή μου, Μπιάνκα, ἔλυσα,
Μορντὼχ καὶ Mon Bonheur καὶ Ἀλλατίνι
κι ὑψώνω τὴν ματιά μου τώρα, Μέλισσα,
σ’εὐθεῖες καὶ καμπύλες ποὔχουν μείνει

σὰν Τεῖχος τῶν Δακρύων, σὰν ὑπόλειμμα
μιᾶς πόλεως σβησμένης ἀπ’τὸν χάρτη,
σὰν ν’ ἄφησε ὁ Θεὸς τὰ Ἰεροσόλυμα
στὰ χέρια τοῦ Μολὼχ καὶ στὴν Ἀστάρτη.
Τοῦ Τούρκου, τοῦ Ἑβραίου καὶ τοῦ
Ἕλληνα
,
μὰ τώρα ὀρφανές, δικές μου μόνο,
φωτίστε μου τὰ σκότη ποὺ ἀσέληνα
σὲ γκρίζες συνοικίες ἀνταμώνω.


0

Καλές γιορτές !

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 20th, 2012

Sofia&Nikos

Καλές γιορτές και ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος 2013, από μένα και τον Νίκο σε όλους τους φίλους μας !

Το σκίτσο είναι ευγενική προσφορά της μοναδικής μας φίλης σκιτσογράφου Μαρίας Τζαμπούρα

Περισσότερα για τη δουλειά της Μαρίας εδώ


0

Σονέτα για τον Μαβίλη

Τρίτη, Δεκεμβρίου 18th, 2012

121218 affissaki - ME ONOMATA

0
Posted in Εκδηλώσεις |

O άγνωστος Βάρναλης

Σάββατο, Δεκεμβρίου 15th, 2012

Kakavanis_prosklisi_EDOEAP_MAIL

0

Πάντα η ανάγκη μας συγγράφει Ιστορία

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 13th, 2012

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 12/12/12

Στους Ααρών Μνησιβιάδη, Θάνο Γιαννούδη
και στη μνήμη του Αλκη Αλκαίου

Πως η ανάγκη γίνεται Ιστορία
πως η Ιστορία γίνεται σιωπή
Αλκης Αλκαίος, Ρόζα

Πάντα η ανάγκη μας συγγράφει Ιστορία
που μας ζητάει από καιρό ν’ αφηγηθεί.
Έχω γι’ αδέρφια όσους γνώρισα στην Τροία
σαν λαβωθήκαμε φρικτά στην πολιορκία
- κι είν’ η σχεδία μας στην Ιθάκη αδειανή.

Χρυσούς αιώνες ζήσαμε γεμάτους, στην Αθήνα
το κλέος απολαμβάνοντας κι εμείς του Περικλή,
ωσότου τα μνημεία μας γκρεμίστηκαν κι εκείνα
και μας αποδεκάτισαν ασθένειες και πείνα
- η Pax Romana διέβηκε εν τέλει αμαχητί.

Σε στρώματα επάλληλα μες τη Θεσσαλονίκη,
στα Κάστρα επάνω, που τα χτίσαμε μαζί,
Βυζαντινοί αιώνες κύλησαν με φρίκη,
σφαγές,
πολέμους και στο τέλος Θεία Δίκη
δικαιοσύνη μας απένειμε, τυφλή.

Και τώρα νεοσύστατο συνθέσαμ’ ένα κράτος
με γλώσσα μας προαιώνια, μα Νέα Ελληνική
όπου εγκλωβιστήκαμε: φλεγόμενη μια βάτος
μας ψήνει στο καμίνι της. Κι ο τόπος μας, γεμάτος
παντοτινή Ιστορία – που έγινε σιωπή.


13/12/12


1