Archive for Απριλίου, 2012

Πρόσκληση στο 70ο Γυμνάσιο Αθηνών (Νέος Κόσμος)

Κυριακή, Απριλίου 29th, 2012

Η Σοφία Κολοτούρου την Τετάρτη 2 Μαΐου θα βρίσκεται στο 70ο Γυμνάσιο Αθηνών (Νέος Κόσμος) στις 2 το μεσημέρι.

Θα εκφωνήσει ομιλία και θα συνομιλήσει με τα παιδιά της Γ Γυμνασίου.

Ευχαριστούμε την φιλόλογο κ. Μυρσίνη Μεγαλούδη, τον Διευθυντή και τον Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου για την ευγενική πρόσκληση.

Καλούμε όποιον άλλον θέλει να παρευρεθεί για να παρακολουθήσει την ομιλία και συζήτηση. Η διεύθυνση είναι: Ασπρογέρακα 2, Νέος Κόσμος, στάση τραμ Μπακνανά.

Περισσότερα στην ιστοσελίδα του σχολείου που βρίσκεται εδώ



0
Posted in Εκδηλώσεις |

Νίκος Γεωργόπουλος, Ένας μικρός θεός

Παρασκευή, Απριλίου 20th, 2012

Ένας μικρός θεός
γεννιέται κάθε μέρα μες τις τρώγλες
σκιών ερωτικός καρπός
των πόθων που δεν σβήνουνε οι φλόγες

Ένας μικρός θεός
τη γύμνια του κορμιού του περιφέρει
της Νύμφης της λαγνείας ο χρησμός
πως η ματιά την αμαρτία φέρει

Ένας μικρός θεός
τη Μούσα του φλερτάρει στα σκοτάδια
σχεδιάζει στο κορμί της σιωπηλός
την ιστορία που θα πει με χάδια

Ένας μικρός θεός
το ανάστημά του στους ανέραστους σηκώνει
με νεύμα του αρχίζει ο χορός
με νεύμα πάλι ο ίδιος τον τελειώνει.

25 /4/ 2004


0

Kαλό Πάσχα

Πέμπτη, Απριλίου 12th, 2012

Easter_Card

1

N’ αντισταθούμε πριν να δούμε κι άλλο τάφο

Κυριακή, Απριλίου 8th, 2012

ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

Μνήμη Δ. Χριστούλα


Η χώρα ετούτη διώχνει τα παιδιά της.
Φεύγουν οι νέοι, μετανάστες σπουδαγμένοι.
Οι πιο μεγάλοι, εγκλωβισμένοι στην καρδιά της
λογίζονται με τρόμο τι τους περιμένει.
Ο κόσμος πανικόβλητος, ν’ αργοπεθαίνει
κι οι πιο αδύναμοι, με φόβο κι αγωνία
κι οι πιο απέλπιδες κι οι ηλικιωμένοι
ν’ αυτοκτονούν στην κεντρική πλατεία.

Η χώρα ετούτη έχει φτάσει ως τον πάτο:
χάθηκε πλέον εν μια νυκτί η μεσαία τάξη.
Συνταξιούχοι μες το προλεταριάτο –
στο περιθώριο τους πέταξαν στην πράξη,
αν και υποσχέθηκαν πως θα ‘τανε εντάξει
κι όμως τους έκοψαν τα πάντα με μανία.
Προς το χειρότερο όλα είχανε αλλάξει,
ώσπου αυτοκτόνησαν στην κεντρική πλατεία.

Η χώρα ετούτη πια δεν έχει μέλλον –
εκτός κι αν τώρα αντιδράσουμε οι πιο νέοι
και ένα όραμα καινούριο, ανατέλλον
να μοιραστούμε, να διαγράψουμε τα χρέη.
Αλλιώς θα γίνουμε η γενιά μας, οι μοιραίοι
που θα παρατηρούμε την αυτοθυσία
των μεγαλύτερων – κι εμείς οι τελευταίοι
που αυτοκτονούν στην κεντρική πλατεία.

Φίλοι, από το Σύνταγμα σας γράφω,
π’ απόψε κάνετε κι εσείς διαμαρτυρία,
ν’ αντισταθούμε πριν να δούμε κι άλλο τάφο
όποιου αυτοκτόνησε στην κεντρική πλατεία.

8/4/2012


0

Να τ’ αχνοφέγγισμα των χρόνων μας των πρώτων

Δευτέρα, Απριλίου 2nd, 2012

sofiastudent

SWEET SIXTEEN


Στα παιδιά της Τάξης 90 των
1ου και 4ου Λυκείου Παλαιού Φαλήρου
που ξαναβρεθήκαμε εχθές μετά από 22 χρόνια

Εχθές, όταν προσπέλασα την πύλη,
τη μια στιγμή ήμουν γύρω στα σαράντα
κι ήρθαν συμμαθητές παλιοί και φίλοι,
περνούσ’ η ώρα, μίκραινα – τριάντα.
Και να ‘τοι όσοι γνωρίζω απ’ τα μικράτα
κι ευθύς να ξαναβρίσκομαι στην τάξη
στο ίδιο το θρανίο, όπως πάντα
και σήμερα θα κλείσω τα δεκάξι.

Τα χρόνια μου κοιτώ στα πρόσωπά τους
κι εκείνοι τ’ αφαιρούν απ’ τα δικά μου.
Μετρήσαμε γεννήσεις και θανάτους
κι είν’ όλοι τους η τάξη κι η σειρά μου.
Οι μήνες φυλλοροούν στα δάκτυλά μου,
σαν τίποτα να μην μας έχει αλλάξει,
σαν πύργους-όνειρα να χτίζουμε της άμμου,
σήμερα που γινόμαστε δεκάξι.

Μπερδεύονται το τώρα κι οι αναμνήσεις
μ’ όλα τα τραύματα των πιο παλιών ερώτων,
τ’ ανομολόγητα κι οι εξομολογήσεις
που τα κατάπιε η ροή των γεγονότων
και μισοκρύβοντ’ οι μορφές τους, με των φώτων
και των σκιών, που εναλλάσσονται στην πράξη.
Να τ’ αχνοφέγγισμα των χρόνων μας των πρώτων,
από τα έξι μας και μέχρι τα δεκάξι.

Φίλοι, τα δεκαεπτά μας κλείσαμε μια μέρα
και στα δεκαοκτώ είχαμε πετάξει.
Τώρα σαράντα -και ακόμα παραπέρα-
κι όμως για πάντα μένουμε δεκάξι.

2/4/2012


ΥΓ: Στη φωτό είναι η υποφαινόμενη στα 15-16 -  φαίνονται και τα ίχνη από τη σφραγίδα στο μαθητικό πάσο



2