Archive for Μαρτίου, 2012

Για του έρωτά τους πληρωμένη αυταπάτη

Πέμπτη, Μαρτίου 22nd, 2012

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ TRAFFICΚING

Την ιστορία μαθαίναμε για χρόνια
απ’ την πλευρά του άντρα, του πελάτη:
για της Συγγρού τα ολάνθιστα τα κλώνια,
για της Νινέτ τη γάμπα και την πλάτη.
Για του έρωτά τους πληρωμένη αυταπάτη
τις βάφτισαν και Σίνθια και Λέλα
και με μια χάντρα – φυλακτό τους για το μάτι –
τις ρίξαν με το ζόρι στα μπουρδέλα.

Τα πράγματα είναι πια οργανωμένα,
στο ίντερνετ τα πάντα σχολιάζουν:
τις στάσεις και τα γούστα του καθένα
ταξινομούν και ηδονή σε όλους τάζουν.
Με χρονοχρέωση πακέτα ετοιμάζουν
και λένε στους πελάτες “τώρα έλα”.
Μα τις γυναίκες, που ψυχρά παρουσιάζουν
τις ρίξαν με το ζόρι στα μπουρδέλα.

Για τους ρομαντικούς υπάρχουν κι άλλα:
κωλόμπαρα, που πίνουν με παρέα
και λόγια μεθυσμένα και μεγάλα
θα πουν για μια καψούρα τους μοιραία.
Τούτη θα έμοιαζ’ η ψευδαίσθηση ωραία,
θα θύμιζε του έρωτα την τρέλα,
μα η επιβίωση την έκανε αναγκαία:
τις ρίξαν με το ζόρι στα μπουρδέλα.

Άντρα μοναχικέ, πελάτη απελπισμένε,
π’ απόψε πάλι θα ζητάς κάποια κοπέλα
να το θυμάσαι  ό,τι αν σκέφτεσαι ή σου λένε:
τις ρίξαν με το ζόρι στα μπουρδέλα.



22/3/2012


1

Ααρών Μνησιβιάδης: Κοινότατος, ἀλλὰ κοινὸς σπανίως

Τρίτη, Μαρτίου 20th, 2012

Για την παγκόσμια μέρα ποίησης αποφάσισα να παραχωρήσω το βήμα σε έναν νέο ποιητή που τον παρουσίασα και πριν από λίγο καιρό εδώ: Το γεγονός ότι μου έχει αφιερώσει το παρακάτω ποίημα είναι, ολοφάνερα, καθαρά συμπτωματικό ;-)   Ας ακούσουμε λοιπόν τον λόγο του Μνησιβιάδη:

  • στὴν Σοφία Κολοτούρου
  • NEKYIA
  • λίθον, ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας.
    Ψα 117,22 Α’ Πε 2,7

    Νεκροί, τῆς μέλλουσας ζωῆς ἐγγύησι,
    καὶ ἅγιοι πατέρων ἀνδριάντες,
    ἐγείρω ἀπ’τοὺς τάφους σας τὴν ποίησι,
    σωρεύω τὰ συντρίμμια σὲ μπαλλάντες
    καὶ μένω νοσταλγὸς στὰ παρασκήνια
    ἐντεῦθεν μιᾶς ἀόρατης αὐλαίας
    ντυμένος τὴν πιὸ μάταιη προσήνεια
    ἢ ἄλλοτε δειλὸς ὑποβολέας

    τῶν ὅρων ποὺ κρυφὰ συνωμολόγησα
    ὑπείκοντας σ’ἀπρόοπτες συνθῆκες
    (σ’ἐκεῖνες ποὺ μὲ δόλο ὑπολόγισα)·
    ὁ κόσμος σαραβάλιασε, νταλίκες
    θὰ ἔρθουν τὸ πρωὶ νὰ τὸν φορτώσουνε,
    ὁ κόσμος ποὺ ἀνῆκα καὶ ἀνῆκες
    πρὶν ἄλλον μὲ ἐγκύκλιο ἐκδώσουνε
    καὶ στείλουνε τὸν πρῶτο στὶς ἀντίκες

    ἢ γιὰ φωτιὰ σὲ κάποιαν ὑψικάμινο,
    ὁ χρόνος ποὺ διανύθηκε εὐθυγράμμως
    νὰ καίγεται ἑξάμηνο – ἑξάμηνο
    νὰ χωριστοῦν τὸ μέταλλο κι ἡ ἄμμος,
    νὰ χωριστοῦν σὰν ὅλα τὰ ἀχώριστα,
    τὰ ὅσα ἑνωθῆκαν ἰσοβίως
    κι ὁ βίος τους διήρκεσε ἀόριστα
    κοινότατος, ἀλλὰ κοινὸς σπανίως.

    Νεκροί, τῆς μέλλουσας ζωῆς ἀντίκλητοι,
    καὶ ἅγιοι πατέρων ἀνδριάντες,
    συμβούλια πρεσβύτερων καὶ σύγκλητοι,
    σοφοί, πεφωτισμένοι, ἱεροφάντες,
    γυαλίζω θυρεούς, κρεμῶ οἰκόσημα,
    τὰ μπάζα σας στολίζω μὲ γιρλάντες·
    ἂν εἶχα στὸν καιρό σας τέτοιο νόσημα
    θὰ μ’ ἔκανε βιβλίο ὁ Θερβάντες.


ΥΓ: Στη φωτογραφία βλέπουμε το οικόσημο της γνωστής οικογένειας Σεφαραδιτών Εβραίων, των προγόνων του Μνησιβιάδη, το οποίο αναφέρεται και στο ποίημα. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.


0

Πρόσκληση στο 10ο Λύκειο Περιστερίου

Τρίτη, Μαρτίου 13th, 2012

Η  Σοφία Κολοτούρου την Τρίτη 20 Μαρτίου θα βρίσκεται στο 10ο Λύκειο Περιστερίου (Αγιος Ιερόθεος) στις 12 και μισή το μεσημέρι.

Θα εκφωνήσει ομιλία και θα συνομιλήσει με τα παιδιά όλων των τμημάτων της Α Λυκείου.

Ευχαριστούμε τον φιλόλογο κ. Δημήτρη Ασημακόπουλο, τον Διευθυντή και τον Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου για την ευγενική πρόσκληση.

Καλούμε όποιον άλλον θέλει να παρευρεθεί για να παρακολουθήσει την ομιλία και συζήτηση.

Τηλ. επικοινωνίας: 210-5712940 και  210-5712940



0

Εγώ τον Μάρτη όλο κλαίω, από παιδάκι

Δευτέρα, Μαρτίου 12th, 2012

ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ XI

Μου απογυμνώσαν την ψυχή και πια δεν μένει
στιγμή χαράς σαν παραμύθι να σας πω.
Μ’ έχει κυκλώσει κάποια αμείλικτη Ειμαρμένη
σαν Νεκροζώντανη υπό σοκ διατελώ.

Έχει κολλήσει η βελόνα μες το δίσκο
και έχω γίνει από καιρό εμμονική.
Το φως στο τούνελ μήνες τώρα δεν το βρίσκω
κι είναι χαμένη τούτ’ η Άνοιξη η σκληρή.

Μες το μυαλό μου το twitter τιτιβίζει
και μ’ ένα μήνυμα σαστίζει πάλι ο νους.
Οι μέρες όλο πλησιάζουν – με φοβίζει
όσο ζυγώνουμε στου Μάρτη τις Ειδούς.

«Μα κουρευτήκαμε» σου λένε, «μη φοβάσαι»
- ω! μην φοβού! – και μ’ άσπρους κρίνους σ’ ακουμπούν.
Δώρα σου φέρνουν – πάλι μ’ Άνοιξη, θυμάσαι;
και μες τα μούτρα σου σαρκάζουν και γελούν.

Έχει καθίσει η βελόνα στο «φοβάμαι»
και λέω τα ίδια κι όλο γίνομαι μελό.
Όλα πως άρχισαν καθόλου δεν θυμάμαι,
αλλά πασχίζω για να σώσω το μυαλό.

Εγώ τον Μάρτη όλο κλαίω, από παιδάκι
-γενέθλιος μήνας, μα ο θάνατος σκληρός-.
Μα φέτος και άρχισα και να γελώ λιγάκι,
όπως γελάει Νεκροζώντανος τρελός.


12/3/2012


0