Archive for Οκτωβρίου, 2011

Ελλάδος πάθη

Δευτέρα, Οκτωβρίου 31st, 2011

Ελλάδος πάθη


Απόψε πρόβαλλε φρικτή, σαν τέρας η Ευρώπη,
γεμάτη μ’ απληστία και φθονεί.
Με κουρεμένα γέμισαν ομόλογα οι τόποι
κι η φτωχική Ελλάδα μας θρηνεί…

Τι είδαν στη χώρα μας πολλοί και τόσο λιμπιστήκαν
κι ορμήσαν προς τις Τράπεζες βαριά,
τα σύνορα περάσανε και σπάσανε και μπήκαν
ακράτητα φουσάτα εχθρικά;

Οι Γερμανοί ξανάρθανε χρηματιστές κι οι Γάλλοι
που φρένιασαν και χίμιξαν βουβά
κι απόψε όλοι θέλησαν να πάρουν το κεφάλι
του Ελληνα, να βάλουν στον ντορβά…

Κι όπως η νύχτα έφτασε και πέφτει το σκοτάδι,
πράγματ’ αλλόκοτα καθένας μας θα δει.
Στη Δύση πάλι αγρίεψε τ’ ανθρώπινο κοπάδι,
του κάκου ο Ελλην έλεος ζητεί…

31/10/2011

Παρωδείται το ποίημα «Εκάτης Πάθη» του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη. Το πρωτότυπο θα το βρείτε εδώ. Ο Λαπαθιώτης γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1888. Αρθρο για τον Λαπαθιώτη θα βρείτε (ένα από τα πολλά) και στη σελίδα του Νίκου Σαραντάκου εδώ

0

Μην σκέφτομαι – να πάω να κοιμηθώ

Παρασκευή, Οκτωβρίου 21st, 2011


ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ – ΙΙ

Τα βράδια βλέπω ειδήσεις στην οθόνη.
Στο Σύνταγμα ο κόσμος απεργεί -
πλησιάζουνε τα ΜΑΤ και τον πλακώνει
σύννεφο δακρυγόνα, γκλομπ, οργή.

Εγώ, πάντα στο σπίτι μου υποφέρω –
γιατί να είμαι εκεί, να χτυπηθώ;
Θ’ αλλάξει – τι θ’ αλλάξει; Δεν το ξέρω.
Μην σκέφτομαι – να πάω να κοιμηθώ.

Διαβάζω τα πρωινά εφημερίδες,
κι αλλιώτικα τα λέει η καθεμιά.
“Η Ευρώπη μας παρέχει τις ελπίδες” –
“ελπίδα δεν υπάρχει αληθινά”.

Τα μεσημέρια στήνομαι και πάλι
και βλέπω live πέτρες, χημικά –
ανθρώπους μ’ ανοιγμένο το κεφάλι
κι άλλους να κυνηγιούνται στα στενά.

Τ’ απόγευμα ψηφίζουν και περνάνε
όλα τα Νομοσχέδια στη Βουλή.
Κάποιους απέξω ακόμα τους χτυπάνε –
γιατί λοιπόν κανείς ν’ αντισταθεί;

Κάθομαι σπίτι, έξω σουρουπώνει.
Σφαλίζω τα παράθυρα ξανά.
Με νανουρίζει η εικόνα στην οθόνη –
κι ουρλιάζω, αλλ’ από μέσα μου, κρυφά.

21/10/2011

0

Στο σπίτι έχουν μπει κιόλας οι εχθροί

Παρασκευή, Οκτωβρίου 14th, 2011

ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ – Ι

Θυμίζω νεκροζώντανο. Υποφέρω
αξιοπρεπώς, ησύχως, σιωπηλά.
Μου κόβουν το μισθό μου και το ξέρω
πως θα πληρώσω κι άλλη εισφορά.

Πρωί. Aκίνητο ποτάμι τροχοφόρα -
 μετρό και τραμ, λεωφορεία ν’ απεργούν.
Σκουπίδια ατέλειωτα κατέβασε η μπόρα.
Τα καύσιμά μου στο παπάκι δεν αρκούν.

Τα μεσημέρια όλο μετράω τα ψιλά μου -
να φάω κάτι σε φαγάδικο φτηνό.
Δεν βγαίνουν για ένα μήνα τα έξοδά μου.
Πες μου, τον έκτακτο το φόρο που θα βρω;

Απόγευμα και πάω προς το καφενείο
για να περάσει κι η στενάχωρη βραδιά.
Γυρίζουν τώρα οι μαθητές απ’ το σχολείο
και λέω: “ευτυχώς – δεν έκανα παιδιά”.

Τα βράδια βλέπω σήριαλ στην οθόνη.
Στο σπίτι έχουν μπει κιόλας οι εχθροί.
Η Τράπεζα τ’ αρπάζει, με περικυκλώνει,
στο δρόμο με πετάει μες τη σιωπή.

Θυμίζω νεκροζώντανο. Υποφέρω -
με τύλιξε το σοκ και το κενό.
Θ’ αντέξουμε; Δεν σκέφτομαι, δεν ξέρω.
Ουρλιάζω. Θα ουρλιάξω: “ως εδώ !”

 

14/10/2011

 

 

0

Διαβάστε τα γραπτά μου, στίχο στίχο

Πέμπτη, Οκτωβρίου 13th, 2011

ΕΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΕΥΛΟΓΗΘΗΚΑΤΕ ΤΟΝ ΗΧΟ

Εσείς που τα τραγούδια αγαπάτε,
των ήχων τον κρυμμένο θησαυρό,
και που στην πρώτη νότα αναπηδάτε,
να ξέρατε πόσο ζηλεύω εγώ!

Στων στίχων το αναρρίγημα γυρεύω
τον κόσμο που ‘χω χάσει από καιρό.
Στου απείρου την πνοή πως μεσιτεύω
του σύμπαντος να βρω το μυστικό.

Κι εσείς, που ευλογηθήκατε τον ήχο,
την αποκάλυψη της μουσικής,
διαβάστε τα γραπτά μου, στίχο στίχο
κι ακούστε εδώ τα λόγια μιας κουφής.

Στων στίχων το αναρρίγημα γυρεύω
των ήχων τον χαμένο θησαυρό.
Του απείρου την πνοή σας μεσιτεύω,
μέσα από το δικό μου μυστικό.

Κι εσείς, που ευλογηθήκατε τον ήχο,
την αποκάλυψη της μουσικής,
διαβάστε τα γραπτά μου, στίχο στίχο
κι ακούστε εδώ τα λόγια μιας κουφής.

 

1
Posted in Τραγούδια |

Σε ποιόν λοιπόν τα χημικά; Δεν αμφιβάλλω…

Πέμπτη, Οκτωβρίου 6th, 2011

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ, 2011

«Μόνο να φαίνεσαι τιμία, τίποτ’ άλλο»,    
λέει ο Καίσαρας και πάλι αποχωρεί.                  
Φίλτατε Βρούτε, θα χτυπήσεις τώρα εσύ;    
Σε ποιόν λοιπόν τα χημικά; Δεν αμφιβάλλω…

Για δες εκείνον με τα ρούχα τα φιρμάτα,          
στη μαύρη μερσεντές που αγέρωχος περνά –           
κι απέξω νάτο ένα πρεζόνι που ξερνά:             
ο μπάτσος – στοίχημα- σε ποιόν θα πει: «Σταμάτα;»

Κοίταξε εκείνη τη κυρία με την τσάντα,     
την ακριβή, που πάει προς το Ψυχικό –    
πλατεία Αττικής, Σεπόλια, Κολωνό,           
ψάχνεις συχνά για Φεραγκάμο και για Πράντα;   

Σε ποδοπάτησαν τακούνια του Μανόλο,   
προχθές στην πίστα μπουζουκτζίδικου ναού –  
αλλά για τσόκαρα κοιτάζεις, του λαού,    
όταν μυρίζεσαι το θύμα σου, με δόλο.  

Φέρε κουστούμι να φορέσω και γραβάτα  
ή ταγεράκι οπωσδήποτε αυστηρό.   
Τιμία να φαίνομαι, προπάντων, στον καιρό,  
που ο σώζων εαυτώ σωθήτω -  όπως πάντα.

6/10/2011

 

0