Απριλίου 14th, 2010

Όπως έγραφα και πριν από 3 χρόνια στην παρουσίασή μου εδώ:

http://www.poiein.gr/archives/1026/index.html

Μέτρο της επιτυχίας ενός ποιητή στο ευρύ κοινό είναι συχνά (κατά φαινομενικά παράδοξο τρόπο) και η διάθεση του κόσμου να παρωδήσει τα ποιήματα/τραγούδια του. Μια τέτοια περίπτωση είναι εκείνη του Νίκου Καββαδία, του οποίου τα ποιήματα όχι μόνο έχουν αγαπηθεί από το κοινό, αλλά και επίσης έχουν την τάση να παρωδούνται στις διάφορες παρέες. (Η παρέα ενός φίλου έχει διασκευάσει τραγουδιστά το Κούρο Σίβο σε ….γέρο-Σίμο και με διαβεβαιώνουν ότι έχουν τραγουδήσει σε μαγαζί το εξής: “η καμπαρντίνα” Η καμπαρντίνα όλα τα κρύβει/ την έσφιξε ο γέρο-Σίμος με μια ζώνη…” χωρίς αρχικά το κοινό να αντιληφθεί τη διαφορά! )

Στα 3 αυτά χρόνια που μεσολάβησαν, εξακολουθώ να αγαπώ τις παρωδίες και να τις θεωρώ ευφυή τρόπο «ποιητικού παιχνιδιού». Χρειάζεται άραγε και το ποιητικό παιχνίδι; Χωρίς να είναι απαραίτητο στην εξέλιξη ενός ποιητή, είναι όμως ένα είδος «ποιητικής άσκησης», που άλλους τους γοητεύει και άλλους τους αφήνει αδιάφορους. Το ποιητικό αυτό παιχνίδι ξεκίνησε από τα φιλολογικά σαλόνια της Ευρώπης στα τέλη του 19ου αιώνα. Μεταξύ άλλων το αγαπούσε και ο Σεφέρης, που έχει γράψει παρωδίες με τον ειρωνικό τίτλο: «παστίτσιο» (παράφραση του αγγλικού pastish = προφ. παστίς ).

Περισσότερα για τις παρωδίες θα βρείτε στο διαδίκτυο στα εξής 3 άρθρα των φίλων Νίκου Σαραντάκου

Allu Fun Marx

και του περιοδικού Τεφλόν

Το τελευταίο άρθρο μάλιστα κάνει παραπομπή και στο άρθρο: Παρωδία η παρεξηγημένη, που δημοσίευσε το 1999 στο Βήμα η κυρία Κατερίνα Κωστίου, λέκτορας φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών (με το άρθρο συμφωνώ στα περισσότερα, όμως διαφωνώ στην ταξινόμηση της Ερημης Γης του Ηλία Λάγιου στις παρωδίες, αλλά αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα που θα δούμε άλλη φορά…)

Διαβάστε επίσης και αυτό το προγενέστερο άρθρο στο παρόν μπλογκ: http://blog.sofiakolotourou.gr/archives/125

Με αυτή τη σύντομη εισαγωγή στις παρωδίες, ας δούμε το εβδομαδιαίο αφιέρωμα στις παρωδίες στο ιστολόγιο Νέοι Ηχοι στο Παμπάλαιο Νερό, εδώ: http://pampalaionero.wordpress.com/ (εβδομάδα 12 έως 16/4). Επειδή σε ένα εβδομαδιαίο αφιέρωμα δεν χωρούν παρά 5 παρωδίες, προτίμησα να παρουσιάσω από εδώ και κάποιες ακόμη. Με ενδιέφερε να αντιπαραβάλλω παραλλαγές παρωδιών πάνω στο ίδιο αρχικό ποίημα και επειδή βρήκα τουλάχιστον 2 περιπτώσεις τέτοιες, αποφάσισα να τις παρουσιάσω εδώ. Η μία περίπτωση αφορά το ποίημα «Ιδανικοί Αυτόχειρες» του Καρυωτάκη και η άλλη το «Πούσι» του Καββαδία.

Το Πούσι το έχει παρωδήσει ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης με το ψευδώνυμο Νίκος Καββαθίας, στο βιβλίο Τα Ταμπού και Μούσι, ως εξής:

ΜΟΥΣΙ

Ξύρισε το μούσι αποβραδίς
βάλε λίγο σπρέι στις μασχάλες,
ρίξε ταλαρίσιες δυο ροχάλες
κι έλα στην κουκέτα να με δεις

Πρώτο μπάρκο κι είσαι δεκαοκτώ
μπρατσωμένος και με δέρμα σα λουστρίνι,
στήθος μάρμαρο και πίσω φινιστρίνι
Το περπάτημά σου λίγο τουρλωτό.

Σε παραμονεύει ο θερμαστής
κι ο μάγειρας στην έχει κιόλας στήσει.
Ο λοστρόμος σκέφτεται άλλη λύση,
συ είσαι όμως δικός μου θαυμαστής.

Βλαστημάει ο κάπτεν τον καιρό
κι είν’ αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα.
Τα μπουρδέλλα δεν μπορώ να καρτερώ,
κάλλιο η δικιά σου βαρβατίλα.

πάνω στο ίδιο θέμα:

ΣΟΥΣΙ


Πήγαμε  για σούσι χθες νωρίς
-μάλλον πρέπει να ‘ταν χαλασμένο-
σφύριζε η κοιλιά μου σαν το τρένο
Και στην τουαλέτα πήγα δις

Άφησα απ’ τον πόνο μια ιαχή
Σα χορδή σπασμένη κάποιου μπάσου
Ρώτησα αν πονάει η  κοιλιά σου
Κι είπες «μου χει βγάλει την ψυχή»

Τέτοιες εποχές Σαρακοστής
Μη ζητάς τροφές που είναι ξένες
Φάε ένα κοτόπουλο με πένες
Ή δυο τρεις μπουκιές κοπανιστής

Βλαστημώ με τρόμο γοερό
κάργα οι δυο μας μέσα στην ξεφτίλα
βρίζουμε και κλαίμε εν χορώ
ρίχνοντας κατάρες στην ψαρίλα…

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα τροφή
(τι ήθελες να φας τόσες μερίδες;! )
Βλέπω να μας παίρνουν για ταφή
Πιο καλά να τρώγαμε …γαρίδες.

Τέλος, σήμερα μπορείτε να δείτε τους Ιδανικούς Οινόφλυγες του Γιώργου Κοροπούλη στο Παμπάλαιο Νερό και αύριο θα δούμε και την αντιπαραβολή με το: Οι Δανεικοί Αυτόχειρες του φίλου Allu Fun Marx. Επειδή, όπως έγραψε το 1930 ο Κωστής Μπαστιάς: «Η παρωδία έχει και αυτή τα δικαιώματά της».

2 Responses to “Πούσι-Μούσι-Σούσι”

  1. Ο/Η admin λέει:

    Αναγνώστης του μπλογκ μας μόλις μας έστειλε και την προτεινόμενη συνέχεια για το Μούσι του Σκαμπαρδώνη:

    Φύγε! Εσέ σου πρέπει άλλη αγκαλιά
    - έφυγες και χάθηκαν οι ελπίδες – .
    Γύρισε κι ο νους μου στα παλιά
    σε μικρές αθώες κορασίδες.

  2. Ο/Η A.F.Marx λέει:

    Έχει μεγάλο ενδιαφέρον οι αντιπαραβολές που σκέφτηκες να κάνεις Σοφία.
    Σ’ευχαριστώ και πάλι.