Φεβρουαρίου 15th, 2010

ΑΜΟΛΑ ΚΑΛΟΥΜΠΑ


στους φίλους των παιδικών χρόνων

Σ’ ένα ταξίδι μνήμης συναντώ
μικρό παιδί να παίζω στην αυλή μου
σε δύο καρέκλες τον μπερντέ τοποθετώ
μ’ ένα κερί φωτίζω την φωνή μου.

Καθώς φιγούρες έχω για σκιές
κάτι αυτοσχέδια μικρά καραγκιοζάκια
και ενώ αλλάζω εγγαστρίμυθες φωνές
η αυλή γεμίζει μυρωδιές και παλαμάκια.

Και εκεί ανάμεσα σε λήθη και ζωή
ξερά καλάμια για τον χάρτινο αετό μου
κόλλα από αλεύρι και η ουρά του πλουμιστή
καλούμπα αμόλα για να πιάσω τ’ όνειρό μου.

Κλείνω τα μάτια και αρχίζω να μετρώ
τρέχουν οι μνήμες στις κρυψώνες να κρυφτούνε
φτού σου και βγαίνω, θα έρθω να σας βρω
μ’ ένα κρυφτό παιγνίδι να τα πούμε.

Στο χωματόδρομο με βλέπω ξαφνικά
σειρά ν’ απλώνω τα πολύχρωμα γυαλένια
μπαζ και παράμπαζο να βγάζω στα τυφλά
σημάδι, απόσταση, «πόσα έχω κερδισμένα;»

Τις Κυριακές συχνά, μετά το φαγητό
ρεσάλτο κάνω με το τσούρμο στην αλάνα
με ένα μπακότερμα αρχίζω τον χορό
το πρώτο γκολ χαρίζω σε μια Άννα.

Κι όταν σουρούπωνε καθόμουν στα σκαλιά
σε λίγο η μάνα θα με φώναζε να φάω
ονειρευόμουνα με μάτια ανοιχτά
στον φεγγαρόδρομο με γέλια να τσουλάω.

…………………

Χρόνια ενήλικα κι αυτά με προσπερνούν
κάπου θυμάμαι είχα κρύψει τ’ όνειρό μου
τώρα φοβάμαι μην το πάρουν σαν το βρουν
ακόμ’ ανέμελα να παίζει στο μυαλό μου.

Γεωργόπουλος Νίκος
Αθήνα 3-1-2010

10 Responses to “Γεωργόπουλος Νίκος, Χρόνια ενήλικα κ αυτά με προσπερνούν”

  1. Ο/Η abttha λέει:

    ζεστό τραγούδι της φωνής
    για ένα ποίημα τόσο μελωδικό.
    μπροστά μας:)

  2. Ο/Η Αντώνης Κασίτας λέει:

    Μα τα ξανα είπαμε κρυφά ταλέντα που θες δεν θες θα έρθουν στην επιφάνεια. όσο πιο γρήγορα τόσο καλλίτερα

  3. Ο/Η A.F.Marx λέει:

    Υπέροχο!!!

  4. Ο/Η νικολεττα αναστασιου λέει:

    γλυκό γλυκό …σαν τον Νίκο της Σοφίας!

  5. Ο/Η Πέτρος λέει:

    Πόσο βαθιά μιλούν οι στίχοι αυτοί σε όσους μοιραζόμαστε κοινές μνήμες. Και πόσο όμορφα διατυπωμένες οι χαρές των παιδικών μας χρόνων. Εύγε Νίκο! Δηλώνω φίλος άπό παλιά κι εγώ!

  6. Ο/Η stixakias λέει:

    πάρα πολύ καλό φίλε Νίκο!
    Χαίρομαι που αρχίζεις να ξεδιπλώνεις φανερά και το δικό σου ταλέντο!

  7. Ο/Η Νατασα λέει:

    Φίλε Νίκο, τα λες τόσο όμορφα….Πόσο γρήγορα μας προσπερνούν τα ενήλικα χρόνια σε αντίθεση με την παιδική ηλικία που μας φάνταζε μια αιωνιότητα!!!

  8. Ο/Η Μαρίνα λέει:

    Ο Νίκος, μ’ αυτό το ποίημα, είναι σαν τον αρχηγό της παρέας της γειτονιάς των παιδικών μας χρόνων, που σαν άλλος «αρχηγός» μιλά εξ ονόματος όλων μας. Πραγματικά μας βάζεις στην παρέα σου φίλε Νίκο, με τον πιο τρυφερό τρόπο. Σ’ ευχαριστώ!

  9. Ο/Η Νίκος Γεωργόπουλος λέει:

    Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια… όπως και την Σοφία (μου) που επέλεξε να το αναρτήσει. Χαίρομαι που το ποίημά μου «μιλάει» στην καρδιά και στην μνήμη σας… Χαίρομαι που «ανακινεί» παιδικές εικόνες, μυρωδιές και ήχους… Όπως λέει και η Σοφία σε ένα ποίημα της «Ένας μονάχα στίχος, μ’ εμπειρία,/ που να πηγάζει ίσια απ’ την καρδιά…» (ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ, Ηλ. περιοδικό Βακχικόν, τχ.7, Σεπτ. – Νοέ. 2009 ή http://www.sofiakolotourou.gr/poems/6/76 ) . Όσο για το (όποιο) ταλέντο μου η συναναστροφή με ποιητές αν μη τι άλλο το συντηρεί, παρόλο που δεν είμαι συνεπής απέναντι στην ποίηση !

  10. Ο/Η Maria Tz. λέει:

    … ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΤΡΕΛΛΑΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ!!!!!!!! Έπρεπε να το καταλάβω Νϊκο ότι πίσω από αυτό το συνωμοτικό χαμόγελο, κρύβεται πολύ ποίηση… Περισσότερα, από κοντά!