Ιανουαρίου 24th, 2010

Είμαι Φαληριώτισσα, γέννημα-θρέμμα, αν και μονίμως μετακομίζω και μένω πάντα αλλού.

Ο προπάππος μου είχε ήδη εγκατασταθεί στο Παλαιό Φάληρο με την οικογένειά του από το 1915 περίπου, όταν ο πληθυσμός του Παλαιού Φαλήρου δεν ξεπερνούσε τους …3.000 κατοίκους. Δεν ήταν παρά ένα παραθαλάσσιο χωριουδάκι, όπου πήγαιναν βόλτες τα ερωτευμένα ζευγαράκια της εποχής. Τα περίφημα λουτρά (τα μπεν μιξ) ήταν λίγο πιο πέρα, στο Νέο Φάληρο. Μου αρέσει να φαντάζομαι το προπολεμικό Φάληρο, όπως και το ερημικό προπολεμικό Καλαμάκι, στο οποίο κατέφυγε ο Σικελιανός το 1930 για να…εμπνευστεί στην εξοχή και να γράψει.

Πόσα ποιήματα και τραγούδια δεν γράφτηκαν τότε για το Φαληράκι…Αλλά τότε ήταν όντως ειδυλλιακός τόπος, ενώ σήμερα δεν είναι παρά ένα ακόμη προάστιο της Αθήνας, ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένο μάλιστα, με οκταώροφα και εννιαώροφα κτίρια. Αλλά, ας θυμηθούμε κάποια από τα παλιά τραγούδια:

Πάμε μια βόλτα στο Φαληράκι
αυτή τη νύχτα τη μαγική
για να σου κάνω με το φεγγαράκι
εξομολόγηση ερωτική

Τι ταιριασμένο πουν’ ζευγαράκι
θα λέει το κύμα στην αμμουδιά
κι όταν σου δίνω κανένα φιλάκι
θα’ ναι σαν όνειρο η βραδυά
πάμε μια βόλτα στο Φαληράκι
μη μου χαλάσεις την καρδιά
 

(Στίχοι Κ. Κοφινιώτης, Μουσική Μ. Σουγιούλ)

Μετά, τη Φαληριώτισσα ασφαλώς:

Σουρωμένος θα ‘ρθω πάλι
στη παληά μας γειτονιά
να σου παίξω μπουζουκάκι
μ’ όμορφη διπλοπενιά
να σου παίξω μπουζουκάκι
μ’ όμορφη διπλοπενιά
σουρωμένος θα ‘ρθω πάλι
στη παληά μας γειτονιά

Θα ‘ρθω για να σε ξυπνήσω
Φαληριώτισσα γλυκειά
με μπουζούκι με κιθάρα
και με φίνο μπαγλαμά
με μπουζούκι με κιθάρα
και με φίνο μπαγλαμά
θα ‘ρθω για να σε ξυπνήσω
Φαληριώτισσα γλυκειά

 (Στίχοι – Μουσική Γιάννης Παπαιωάννου)

Και φυσικά τον περίφημο Τραμπαρίφα (απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα)

Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα
βάλε τη διπλή ταρίφα.
Φουλαριστός τράβα ντουγρού
στη λεωφόρο του Συγγρού.
Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα
κι εγώ ποτέ χατήρι δεν του χάλασα.

Απόψε που υπάρχουνε τα τάληρα
ρε μάγκες θα οργώσουμε τα Φάληρα.

(Στίχοι Α. Σακελλάριος, Μουσική Μ. Σουγιούλ)

 Υπάρχει και ένα ποίημα (σονέτο) της Σοφίας Μαυροειδή-Παπαδάκη για το Φάληρο, που το αγαπώ πάρα πολύ και είναι το παρακάτω:

Η πλήξη ψες μάς είχε ξαναφέρει
στο Φάληρο, σε κάποιαν αμμουδιά,
ερωτικό μας άλλοτε λημέρι.
Πιο πέρα, μες στην έρημη βραδιά,

πιασμένα τρυφερά, χέρι με χέρι,
δυο ερωτεμένα εκάθονταν παιδιά.
Μα εμάς του κάκου ζήταγε η καρδιά
παλιές χαρές στη θύμηση να φέρει.

Κι ως άρχιξε η ψυχρούλα να πληθαίνει.
«Τι θέμε» μου ‘πες «δω, τέτοιον καιρό;»
Κι εφύγαμε κι οι δυο μετανωμένοι.

Έκανε, αλήθεια, κρύο τσουχτερό
στ’ ακροθαλάσσι τη βραδιά εκείνη.
Μα το ζευγάρι τ’ άλλο είχε απομείνει.

Τέλος, ας καταθέσω κι εγώ την εκδοχή μου για το Παλιό Φάληρο, με ένα ποίημα χαρισμένο στον Νίκο Σαραντάκο και τον πατέρα του Δημήτρη, όπως θα το ήθελε ο παππούς Νίκος (Αχθος Αρούρης – για τον ποιητή Αχθο Αρούρη διαβάστε εδώ: http://www.sarantakos.com/axtos.html

 

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ

          Θεοί της θάλασσας, που γίνατε όλοι δρόμοι, 
          στο Φαληράκι μου, που αγάπησα μικρούλα, 
          με ταξιδεύετε – του ονείρου τροχονόμοι -  
          στης φαντασίας μου τα κλεισμένα τα μπαούλα.

          Θεοί της θάλασσας: ο Πόντος κι ο Πρωτέας, 
          οι Νηρηίδες, η Αμφιτρίτη, ο Ποσειδών. 
          Μακριά, σαν όνειρο, ξεπρόβαλλε ο Νηρέας 
          τα καλοκαίρια, πέρ’ απ’ την οδό Μουσών.

          Μες τη Σειρήνων στέκει το παλιό μου σπίτι.
          Οι Τρίτωνες στον όρμο, πάλι κολυμπούν. 
          Πιο κάτω, αναδύεται ξανά η Αφροδίτη 
          κι οι Αλκυόνες μες τον ήλιο όλο γεννούν.

          Η Ναϊάδων, πάλι βγάζει στο σχολείο, 
          και στην Εσπέρου, ταξιδεύω σ’ Εσπερίες.
          Tο Φαληράκι μου θαρρώ πως είναι πλοίο - 
          που δέσαν μόλις στη στεριά οι συγκυρίες.

  (1998)

7 Responses to “Στο Φάληρο”

  1. Πολύ συγκινήθηκα, να είσαι καλά Σοφία!

  2. Γεια σου, Σοφούλι.

    Ξέχασες και το «Πάμε στο Φάληρο» του Απόστολου Χατζηχρήστου (http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=2436).

    Φιλιά πολλά!

  3. [...] website της Σοφιας Στο Φάληρο Ιανουαρίου 24th, [...]

  4. Ο/Η Δημητρης λέει:

    Λες όσο κι αν φεύγουμε μακριά, πάλι στο Φάληρο να καταλήγουμε – νομοτελειακά;;

  5. Ο/Η Καπελώνης λέει:

    Για να λέμε και τα καλά: Στο Π. Φάληρο υπάρχει ακόμη σχετικά (και το υπογραμμίζω ΣΧΕΤΙΚΑ) ελεύθερη πρόσβαση στην παραλία.

  6. Ο/Η cronopiusa λέει:

    Καλή σας μέρα
    Πριν ξεκινήσει η άγρια Τρίτη με τα κουδούνια των σχολείων να χτυπάνε κι εμένα ν’ αφήνω βιογραφικά, είπα να ενημερωθώ
    και πάγωσα, μπήκα στο ιστολόγιο του Σαραντάκου να πάρω οξυγόνο κι από κει στο δικό σας …
    Με συγκινήσατε βαθειά, με το μαγικό ραβδάκι σας ανοίξατε μονοπάτια για να φανταστώ, ν’ αναπολήσω, να ταξιδέψω στο χρόνο, να φύγω
    Ευχαριστώ

  7. Πολύ καλή ανάρτηση! Μου άρεσε το ποίημά σου, και σαν να με ξενάγησε στο Φάληρο (που το γνωρίζω).
    Ήταν πολύ καλό και το σονέτο.
    Να είσαι όσο καλύτερα γίνεται!