Αυγούστου 14th, 2018

ΟΣΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ

Στη Νέα Μάκρη από παλιά τα καλοκαίρια
(τα παιδικά μου) εκεί όλα τα περνούσα.
Κάθε βραδιά στον ουρανό μετρούσα αστέρια –
παρακαλούσα.

Μια επέμβαση – ίσως – απ’ το χέρι κάποιου Οσίου
(δίπλα ήτανε του Εφραίμ το μοναστήρι).
Λέει, θα καιγόμασταν, σαν θέλημα Κυρίου –
σαν πανηγύρι.

Οι φλόγες πέρασαν, μα δεν μας ακουμπήσαν
(τα οστά του τα ‘χαν κιόλας φυγαδεύσει).
Το μήνυμά τους μες τους τοίχους μας το κλείσαν –
κι όποιος αντέξει.

Τα δάση κάηκαν, μαζί τα μυστικά τους
(είκοσι χρόνια κάρβουνο και στάχτη).
Οι Άγιοι ανέπαφοι, μέσα στο σκήνωμά τους –
γεμάτοι απ’ άχτι.

27/8/2009