Μαΐου 31st, 2015

Αρμάος

ΣΤΗΝ  ΑΚΑΤΗΧΗΤΗ ΣΙΩΠΗ

Για τον Δημήτρη Αρμάο, καθυστερημένο αντίδωρο

Στην ακατήχητη σιωπή, στα μέρη
που ροκανίζεις μέρα μεσημέρι
ριμάρω με τον Χάρο
Δημήτρης Αρμάος, Εκκληση (στην Σοφία Κολοτούρου)

Στην ακατήχητη σιωπή, στα μάκρη
αντίκρυ ο φίλος, με το Χάρο να ριμάρει –
η απουσία ν’ απλώνει, απ’ άκρη σ’ άκρη,
να συγκρατείς με στίχους ένα δάκρυ,
ένα ασίγαστο λυγμό, που δεν καλμάρει.

Μεγάλωσε το φάσμα των απόντων,
που φύγαν στο κενό του αμετακλήτου –
σε στίχους να γροικώ την προσευχή του
κι άλλων ποιητών, που βρίσκονται μαζί του
εκεί που κλείνει ο κύκλος μας, των όντων.

Στην ακατήχητη σιωπή, προσκεφαλάδι
τους στίχους και τη θύμιση ακουμπούσα –
μας γνώρισαν κι η Μοίρα και η Μούσα,
μας χώρισε ο καιρός: δεν κυβερνούσα
την βουρκοθαλασσιά μες το σκοτάδι.

31/5/2015