Ιανουαρίου 3rd, 2013

Sofia&Nikos

ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΔΥΟ ΕΡΑΣΤΕΣ

Ι) Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ

Η ιστορία αρχίζει….Μια φορά
κι ένα καιρό (συνέβησαν στ’ αλήθεια;)
ο Έρωτας, με βέλη πονηρά,
σκαρφίστηκε καινούρια παραμύθια.

Η αφήγηση τυλίγει – σαν πλοκάμι.
Διχάζονται οι μνήμες, οι καιροί.
Ήταν ένα παλάτι, κάποιοι γάμοι
κι η Σταχτοπούτα ακόμα ήταν εκεί –

με μόντεμ και πολλές ιστοσελίδες
(μπερδεύω χρόνους νέους και παλιούς).
Σκέψεις στα chat εμοίραζε κι ελπίδες
σ’ επίδοξους – μάλλον αρσενικούς –

μνηστήρες, που μετάνθρωποι ήταν πάντως,
κι αντί γοβάκι, την πληροφορία
μάζευαν για το μήκος και το πλάτος,
το στίγμα, στου δικτύου την αναρχία.

ΙΙ) Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ

Έτσι κι ο Πρίγκηπας, επάνω του κρατούσε
στη μέσα τσέπη του (φόδρα βασιλική),
τα ποιήματα της Σταχτοπούτας – και κινούσε
για να τη βρει στο Διαδίκτυο – κάπου εκεί.

Θάλασσες πέρασε (μας λέει το παραμύθι),
περπάτησε, χίλια λαγκάδια και βουνά,
πολέμησε, με των εχθρών όλα τα στίφη
κι έφτασε κάποτε σε μέρη μακρινά.

Εκεί συνάντησε το γυναικείο είδωλό του,
τ’ αρχέτυπο, όπως το μάθαινε μικρός -
να ‘ταν η Σταχτοπούτα, τότε, στ’ όνειρό του
ή φανερώθηκε ο κρυφός του εαυτός;

ΙΙΙ) ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ

Με σπίρτα ήταν παιδάκια και οι δύο,
που στην αδύναμη τη φλόγα ονειρευόνταν
(Χάνσελ και Γκρέτελ τους ελέγαν, στο βιβλίο).
M’ ονόματα που αλλάζαν, πορευόνταν

σε μέρη απ’ τ’ όνειρο – μαγευτικά στ’ αλήθεια.
Την βρήκε και πυκνό έπεφτε χιόνι
(η κάμαρα ζεστή, λένε τα παραμύθια).
Τ’ άσπρο χαλί απέξω τους κυκλώνει.

Εκείνος ταξιδιώτης, Οδυσσέας, Πήτερ Παν
κι εκείνη ατίθαση Αμαζόνα, ως τα τώρα.
Ψυχή τε σώματι ενωμένοι, σ’ ένα Σύμπαν
ιδιωτικό, γι’ αυτούς τους δυο – παράξενη ώρα:

γυμνώνονται, χάνουν τα πρότυπά τους,
μένουν δυο σώματα που σμίγουν – εραστές.
Διώχνουν τους φόβους και τα τραύματά τους,
αιθέρια γίνονται κορμιά, λευκές ψυχές

που στην αγάπη ξεκινούν μια μαθητεία.
Συνήθισαν να ζουν στα παραμύθια,
μα τώρα (όπως μας λέει η ιστορία),
μες τα βιώματά τους βλέπουν την αλήθεια:

Τ’ αρχέτυπα κι αν παίξουν κι αν προβάλλουν,
θα είναι πάντα δυο εραστές, σε κάθε ρόλο,
που θα διστάζουν, θα φοβούνται, θ’ αμφιβάλλουν
και θα ενώνονται με πάθος κι όλο

το Σύμπαν θα συνωμοτεί για τα όνειρά τους.
Να το δικό τους παραμύθι, της καρδιάς τους.

Ιανουάριος 2002

αφιερωμένο στον άντρα μου για την σημερινή επέτειό μας

Καλή χρονιά σε όλους…Κι ας προσπαθήσουμε όλοι να μαθητεύουμε καθημερινά στην αγάπη…


10 Responses to “Μια μαθητεία στην αγάπη”

  1. Ο/Η stixakias λέει:

    Να είστε καλά, ευτυχισμένοι και χαρούμενοι και πάντα να μαθητεύετε στην Αγάπη!

    Πάρα πολύ ωραία η Τριλογία.
    Πολλά φιλιά!

  2. Ο/Η Μαρία Πισιώτη λέει:

    Σοφία και Νίκο Χρόνια Πολλά και Ευτυχισμένα! Χρόνια γεμάτα αγάπη και δημιουργικές εμπνεύσεις! Πολύ όμορφη η Τριλογία. φιλιά!!!

  3. Ο/Η Γιάννης Ζησιμόπουλος λέει:

    Να είστε καλά!

  4. Ο/Η Geor Mour λέει:

    Στις ακριβές σας τσι χαρές να ξαναμαζωχτούμε κι από τα βάθη τση καρδιάς πάλι να ευχηθούμε !!!!!

    Οσα αστέρια τ’ ουρανού
    τόσες και οι ευχές μου
    παρέα να σου κάνουνε
    τση μοίρας οι χαρές μου !!!

  5. Ο/Η Yolanda Tsiabokalou λέει:

    Όλο το σύμπαν συνομώτησε και θα συνομωτεί για να μη γλυτώσετε ποτέ από τα όμορφα. Να είστε γεροί, να είστε ευτυχισμένοι.

  6. Ο/Η βυσινόκηπος λέει:

    Μπράβο ρε παιδιά.
    Μπράβο

  7. Ο/Η Θάλεια λέει:

    Χρόνια σας πολλά κι ευτυχισμένα,πάντα σαν παραμυθένια.Η αγάπη σας σαν φλόγα στο σκοτάδι των καιρών εύχομαι να κάει αιώνια πλάι στο φως των αστεριών!
    Να είστε πάντα χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι γιατί το αξίζετε!

  8. Ο/Η Θάλεια λέει:

    Χρόνια σας πολλά κι ευτυχισμένα,πάντα σαν παραμυθένια.Η αγάπη σας σαν φλόγα στο σκοτάδι των καιρών,εύχομαι να καίει αιώνια πλάι στο φως των αστεριών!
    Να είστε πάντα χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι γιατί το αξίζετε!!!

  9. Ο/Η stixakias λέει:

    …και να… όπως λέει τούτη η τριλογία
    (μέσα στο χιόνι όπως έπεφτε πυκνό)
    από του έρωτα και μόνο τη μαγεία
    Το παραμύθι βγαίνει πάντα αληθινό!

    υγ
    Τιε ευχές μας και την Αγάπη μας
    Γιάννης Ρούλα :)

  10. Ο/Η Παναγής Αντωνόπουλος λέει:

    Δώρο στην επέτειο σας η αγάπη μου .