Ιουνίου 23rd, 2014

10269231_1437311143185785_7606191704272076894_o

ΤΟ ΣΟΝΕΤΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ

Ιούνης – κι ειν’ ο μήνας σου, όπως πάντα.
Kι εγώ σκυμμένη πάλι στα χαρτιά μου
για να συνθέσω, μες απ’ την καρδιά μου
(πως θα ‘θελα να γίνει μια μπαλάντα! )

Για όλα τα χρόνια σου, τα οκτώ και τα σαράντα,
τα δεκατρία που ακολουθούν τα βήματά μου,
τα εντεκάμισυ που δώσαμε όρκους γάμου -
ένα τραγούδι που θα παίζει μι’ άηχη μπάντα.

Κι όπως ο νους γυρίζει προς τα πίσω
- στις ώρες που ερήμην έχουν φύγει –
μ’ εσένα πάλι διάλεξα να ζήσω

και ν’ αφιερώσω (οι στίχοι τόσο λίγοι)
λιτό για τα γενέθλιά σου, σκέτο
- αντί μπαλάντα – ταπεινό σονέτο.

23/6/2014