Δεκεμβρίου 23rd, 2009


Το βρήκα στο ίντερνετ ψάχνοντας να βάλω κάτι Χριστουγεννάτικο. Δεν μπόρεσα να βρω πουθενά το όνομα του ποιητή. Αναφέρεται ως: «Παιδικά κάλαντα», όμως για μένα είναι εμφανές πως έχει φτιαχτεί από άξιο τεχνίτη. Τη λέξη «Ουρανοδρόμιζε» θα τη ζήλευε κι ο Γκάτσος θαρρώ…(δεν σας θυμίζει Γκάτσο κι εσάς το όλο τραγούδι; )

Αν γνωρίζει κάποιος το όνομα του ποιητή ας με ενημερώσει. Στο μεταξύ, σας χαρίζω κι εσας αυτή τη θεσπέσια λέξη…Ας ουρανοδρομίσουμε κι εμείς μαζί με τ’ αστέρια αυτά τα Χριστούγεννα..

Η Γέννηση του Χριστού

Ήταν μια νύχτα φωτισμένη
Μια αστροφεγγιά, μια ξαστεριά
Κι ήταν θαρρείς αδελφωμένα
‘Ανθρωποι, δέντρα και θεριά.

Είχε κινήσει κι ένα αστέρι
Απ’ τη βαθιά Ανατολή
κι ουρανοδρόμιζε να φέρει
στη Γη το φέγγος το πολύ.

Ένα γαλήνιο καραβάνι,
τρεις Μάγοι πάνε βιαστικά,
σμύρνα, χρυσάφι και λιβάνι,
δώρα κρατούν ευλαβικά.

Στη Βηθλεέμ έχουνε φτάσει
από πορεία μακρινή.
Βρίσκουν αλλιώτικη την πλάση.
Είχαν ανοίξει οι Ουρανοί.

ΥΓ: Οσο ξαναδιαβάζω τον στίχο «ήταν θαρρείς αδελφωμένα», τόσο ενισχύεται η πεποίθησή μου ότι ο σωστός στίχος πρέπει να είναι: «ήταν θαρρείς αδελφωμένοι», ώστε να είναι ακριβής η ομοιοκαταληξία με το: φωτισμένη.