Αυγούστου 4th, 2013

20120427_120529
Από το γραφείο Τύπου της φεουδαρχικής επικράτειας του Πυργίσκου Αγίου Βασιλείου ελάβαμε και αναδημοσιεύουμε για λόγους ηθικής τάξεως την επιστολή – απάντηση του τοπικού ηγεμόνα της Γραφοβλαχίας, του ανεκδιήγητου και ανοικονόμητου Α.Μ. , Ααρών Μνησιβιάδου, ενώ επιφυλασσόμεθα για τη δική μας ανταπάντηση:

Ἀναγνώσαντες τὸ λιβελλογράφημα τῆς σινιόρας Σοφίας Κολοτούρου διεκδικοῦν θέσιν ἀνταπαντήσεως εὶς τὸ βασιλικῆς ἐμπνεύσεως ἡμέτερον σοννέττον τὸ μὲν πρῶτον κατελήφθημεν ὑπ’ ἀκατασχέτου γέλωτος, ὅστις βεβαίως καὶ ἤθελεν διαρρήξει τούς τε θωρακικοὺς καὶ κοιλιακοὺς ἡμῶν μῦς εἰ μὴ ἐτύγχανον oὗτοι ἱκανῶς γεγυμνασμένοι ὑπὸ τῶν πολυετῶν στρατιωτικῶν ἀσκήσεων, εὶς ἂς παιδιόθεν ἐπιδιδόμενοι παρεσκευάζομεν ἑαυτοὺς πρὸς τὴν κατὰ τὸ μέτρον τοῦ δυνατοῦ ἀρίστην ἐκλπήρωσιν τῶν φεουδαρχικῶν ἡμῶν καθηκόντων, ἐκ δὲ τῶν ὑστέρων ἔμπλεοι ἡγεμονικοῦ οἴκτου ἀπεφασίσαμεν ὅπως σιωποῦντες ἀντιπαρέλθωμεν τὴν τοιαύτην ὕβριν, οὺδὲν τῆς σιωπῆς ἐπιτηδειότερον εὑρόντες πρὸς ἀπάντησιν τοῦ κολοτουρείου λήρου.
Παρὰ ταῦτα ἐκδίδομεν τὴν παροῦσαν ἀπάντησιν οὐχὶ ἀξίαν διαλόγου νομίζοντες τὴν ἀκατάσχετον γραφόρροιαν τῆς προειρημένης κατὰ φαντασίαν ἰατροφιλοσόφου, ἀλλ’ ὅπως μή, καίτοι ἡγέται δόκιμοι εὶς τὰ πεδία τοῦ χαλκοχίτωνος Ἄρεως, θεωρηθῶμεν ὑπεκφεύγοντες τὰ τοῦ λογίου Ἑρμοῦ.

Ἐπαναλαμβάνουσα δίκην ψιττακοῦ τὴν ὅλως πλαστὴν καὶ πεποιημένην ἀριστοκρατικὴν αὐτῆς καταγωγὴν καὶ παρατιθεῖσα πλῆθος χαλκευμένων οἰκοσήμων ἀγνώστων, ἀνυπάρκτων, ἀκαταγράφων καὶ ἀνευρισκομένων ουδαμοῦ τῶν ἐγχειριδίων καὶ καταλόγων τῆς ἐραλδικῆς ἡ θλιβερὰ ἐκ Φαλήρου ψευδοποιήτρια ἐπιχειρεῖ μίαν πρωτοφανῆ εὶς τοὺς σημερινοὺς χρόνους ἀντιποίησιν τοῦ βασιλικοῦ δικαιώματος νομίζουσα τὸ τοιοῦτον ἐγχείρημα καὶ τῆς τοῦ ποιητικοῦ ὀνόματος ὁμοίας ἀντιποιήσεως εὐχερέστερον.
Γράφει ἀνερυθριάστως ἡ ἀκατανόμαστος:

Τελευταία προειδοποίησις, λοιπόν, Βαρωνέττε της συμφοράς! Η δική μας οικογένεια είναι γραμμένη στο Libro Kolo d’ Oro εδώ και αιώνες.

Ὁποῖον θράσος! Τὰς τοιαύτας φλυαρίας ἐξαπολύει παλινῳδοῦσα ἡ μόλις πρὸ μηνῶν στρεφομένη κατὰ τοῦ Βρεταννικοῦ Στέμματος ὑστερικὴ κομβογιαννῖτις διὰ τῶν κάτωθι μπολσεβικιζόντων στίχων:

Η Κέιτ προχωράει και βήμα-βήμα
το νυφικό το διαπερνά μια σφαίρα.
Κραυγές μες στης ερήμου τον αέρα,
στο Μπάκιγχαμ λαοθάλασσα σαν κύμα.


Ο Ουίλιαμ με την κόκκινη στολή του
μοιάζει να χαιρετά την Αποικία.
Το αίμα κατακλύζει τη Συρία
κι έρποντας φτάνει πίσω στην Αυλή του.

Εἰς μίαν ἐποχὴν καθ’ ἣν ἅπασαι αἱ ἐπὶ τοῦ ἄλλοτε στερεοῦ ἐδάφους τεθεμελιωμέναι παραδοσιακαὶ ἀξίαι, ἐν αἷς καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ ἱερὰ βασιλεία, κλονίζονται ἰσχυρῶς δεχόμεναι τὰ ἀλλεπάλληλα πλήγματα τῆς ἀσεβοῦς ἀμφισβητήσεως, ἡ ἀντιποιουμένη τὸ φεουδαρχικὸν ἀξίωμα καὶ σφετεριζομένη πᾶν στοιχεῖον εὐγενοῦς καταγωγῆς ἀποδεικτικόν, εὶς τοσοῦτον θράσους σημεῖον ἀφίκετο ὥστε, ουχὶ μόνον τὰ ὁποῖα καυχήματα σήμερον ἐμφαίνει ὡς ἰδικά της διακωμῳδεῖ ἀποτολμήσασα ὅπως ἐκτοξεύσῃ διὰ τῆς ἰοβόλου γραφίδος της τὰ πλέον χυδαῖα τῶν ἐναντίον τῆς μοναρχίας σκωμμάτων, ἀλλ’ἔτι μᾶλλον καὶ ἐννοεῖ ὡς συναινοῦντας τὴν τοιαύτην βέβηλον εἰρωνείαν αὐτοὺς τούτους τοὺς ἐπισκέπτας τοῦ ἀσέμνου ἱστολογίου της, πρὸς οὓς καὶ τὰς ὑπὲρ τῆς δῆθεν ὑψηλῆς καταγωγῆς της κιβδήλους ἀποδείξεις κομίζει.

Οὕτως ὑπῆρξεν ὑποκρισίας μεστὸς ὁ λόγος αὐτῆς, οὕτως ἀσταθεῖς αἱ περὶ τὴν βασιλείαν καὶ φεουδαρχίαν παλινῳδούμεναι κατὰ τὸ δοκοῦν πεποιθήσεις, οὕτω προσχηματικῶς μόνον ἐψιμμυθιωμένα δι’ οἰκοσήμων ἀμφιβόλου γνησιότητος τὰ κιγκλιδώματα τῆς πτωχῆς φαληρικῆς καλύβης ἧς καὶ τὸ ἐσωτερικὸν γέμει παντὸς ἀναρχοκομμουνιστικοῦ καὶ ἀνατρεπτικοῦ συμβόλου, οὕτως, ἐρίτιμε ἀναγνῶστα, ἐχθρικαὶ αἱ ἀληθεῖς πρὸς τὴν βασιλείαν διαθέσεις τῆς ἱεροσύλου ἀποστάτιδος.

Φρικιᾷ καὶ αἰσχύνεται ἐνώπιον τοσαύτης ἀναιδείας καὶ ὁ πλέον κυνικὸς χαρακτήρ, βδελύσσεται καὶ ἀποστρέφεται τὰς τόσον συχνὰς κυβιστήσεις καὶ ὁ ἐπιτηδειότερος τῶν τυχοδιωκτῶν τοῦ φαυλοκρατουμένου πολιτικοῦ στίβου, ἀπολιθοῦται ὡς ἄλλος Πολυδέκτης θεώμενος τὴν γοργόνειον κεφαλὴν ὁ ἀναγνοὺς τὴν ὄπισθεν τῶν κολοτουρείων στίχων κεκρυμμένην ἰδιοτέλειαν, ἡμεῖς ὅμως ἀναμνησθέντες μὲν ὅτι οἱ ἀγαθοὶ ἡγεμόνες μᾶλλον τῇ ἀγάπῃ τοῦ λαοῦ των ἐπερείδουσι τὸν θρόνον των ἢ τῇ κατοχῇ τίτλων εὐγενείας, καυχώμενοι δὲ περὶ τῆς τοιαύτης ἀγάπης ὡς καὶ περὶ τῶν τίτλων ἀρκούμεθα ὅπως παραδώσωμεν τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος ἀτάλαντον στιχοπλόκον εἰς τὴν δημοσίαν χλεύην καὶ περιφρόνησιν.