Αυγούστου 1st, 2013

FROM HERE TO ETERNITY

Παράξενο, ο ήλιος έδυε, μα λες κι είχε σκορπίσει,
πεισματικά κομμάτια ρόδινα στον ουρανό
που δίνανε τη μάχη τους με προαιώνια μίση
και φαίνεται κερδίζανε. Κάτι επιβλητικό,

αξεπέραστο σαν θέαμα: ο ήλιος κι η Σαντορίνη.
Και τώρα που απ’ τ’ ανθρώπινα έχω πολύ αγχωθεί,
συχνά αναπλάθω νοερά τη φωτεινή γαλήνη
και την αιωνιότητα εκείνη που είχα δει.

Και το σβηστό το ηφαίστειο που κείτονταν μπροστά μου
ποιος ξέρει τι να σκέπαζε στις στάχτες του κρυφό -
και πόσοι τέτοιοι θησαυροί να κρύβονται κοντά μου
για να μου υπαγορεύουνε το αέναο μυστικό.

(1992)