Ιουλίου 22nd, 2012

karyotakis-polydoyri

Γνωρίζω μια πολύ παράξενη ιστορία
- μα ίσως και να την έχω μόνο ονειρευτεί.
Όχι, δεν πέθανε, μου ‘παν, στη Σωτηρία
η Πολυδούρη, κάποιο Απρίλη, ένα πρωί.

Πρωτύτερα, ασφαλώς, δεν είχε αυτοκτονήσει
ο Καρυωτάκης, με μια σφαίρα στην καρδιά.
Εξοστρακίστηκε, όπως λεν, πριν τον χτυπήσει,
σε κάποιου δέντρου που ‘ταν δίπλα, τα κλαδιά.

Κι έπειτα, χάθηκαν τα ίχνη τους για χρόνια.
Θα ‘ναι σαράντα τώρα; Εξήντα; Εκατό;
Είπαν οι μύθοι πως θα ζήσουνε αιώνια,
μα θα το κρύβουν, θα ‘ναι απ’ όλους μυστικό.

Λένε, παντρεύτηκε στα σίγουρα η Μαρία
- κάποιον απ’ τους πολλούς, που είχε, θαυμαστές.
Τα πρώτα χρόνια, ήτανε όλο ευτυχία,
αλλά της λείπανε πολύ οι εραστές.

Έκαν’ ένα παιδί – δεν ξέρουνε -  ή δύο,
και ζει στου γάμου μια νοερή της φυλακή.
Τους στίχους θέλει ν’ απαγγέλει – το βιβλίο
δίπλα της το ΄χει, να θυμάται τον ποιητή.

Ο Καρυωτάκης, έχει πάει σε κάποια χώρα
του ονείρου – Πουέρτο Ρίκο, Κούβα, Αργεντινή,
Ουρουγουάη, Βραζιλία, που να ‘ναι τώρα;
Ή πάλι, επέστρεψε και στο έρμο του νησί.

Ανύπαντρος σαφώς – τι τα δεσμά του γάμου
περιφρονούσε, και γελούσε ειρωνικά.
Εκεί θα μάζευε κοχύλια, κόκκους άμμου,
θα φώναζε ύστερα ξανά στην ερημιά.

Επικοινώνησαν ποτέ μαζί; Ποιος ξέρει…
Ίσως και να ‘χαν βρει τον τρόπο, μυστικά
μηνύματα να στέλνουν, κάθε καλοκαίρι∙
σχέδια να καταστρώνουν, επιτελικά.

Είπαν: Αυτόν, τον καταδίωκε ένα πνεύμα
κι εκείνη, λογιζόταν γι’ άστατη καρδιά.
Τους είδαν κάποτε να ‘ναι κόντρα στο ρεύμα,
αλλά μαζί δεν κάναν, ούτε μια βραδιά.

Έτσι μου είπανε σ’ αυτό το παραμύθι,
- που μάλλον το ‘χω εξ ολοκλήρου ονειρευτεί:
Ότι η Μαρία καταπνίγει μες τα στήθη
κάθε κρυφήν επιθυμία, να ξεχαστεί.

Κι ο Καρυωτάκης; Όλο βρίσκεται στην άκρη
του βράχου, μόνος πάντα στο έρμο του νησί.
Τρέχει στα κύματα, ξανοίγεται στα μάκρη,
θαλασσοδέρνεται, μα δεν αυτοκτονεί.

(2009)

Σημείωση: Αυτό το ποίημα όσοι παρακολουθούν τη σελίδα ή τις παρουσιάσεις μου το γνωρίζουν καλά καθώς έχει δημοσιευτεί και απαγγελθεί πολλές φορές σε διάφορες εκδηλώσεις. Μου το θύμισε σήμερα, εξ αφορμής της επετείου της αυτοκτονίας του Καρυωτάκη (21 Ιουλίου 1928), στο facebook η Πόλυ Χατζημανωλάκη, που είχε την ευγενή καλωσύνη να το αναρτήσει μαζί με τη συγκεκριμένη φωτογραφία από την τηλεοπτική σειρά, αποσπώντας γύρω στα 150 «like». (πράγματι η φωτογραφία είναι πανέμορφη ! ) Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι, αν και το έχω περασμένο στη σελίδα μου δεν το πέρασα ποτέ στο μπλογκ και αποφάσισα να το αναρτήσω – σχεδόν μόνο για να έχω δικαιολογία να το συνοδέψω και εγώ με τη φωτογραφία αυτή! Ευχαριστώ την Πόλυ και όλους τους φίλους του facebook που τους άρεσε.


4 Responses to “Καρυωτάκης-Πολυδούρη 2009”

  1. Ο/Η Μάριο Ντομίνγκες Πάρρα λέει:

    Σοφία, καλησπέρα.

    Πανέμορφο ποίημα.

    Να είσαι καλά,
    Μάριος

  2. Ο/Η admin λέει:

    Eυχαριστώ πολύ! αν θέλεις να το μεταφράσεις στη διάθεσή σου!

  3. Ο/Η Μάριο Ντομίνγκες Πάρρα λέει:

    Σοφία, καλημέρα.

    Ναι, βέβαια, θα το μεταφράζω για την Ανθολογία, αφού είναι πολύ εντιαφέρον για κάποιους λόγους:

    Πρώτα: η ποιότητα του ίδιου του ποιήματος.

    Δεύτερα: η σχέση του με την ελληνική λογοτεχνική ιστορία.

  4. Ο/Η admin λέει:

    Ευχαριστώ πολύ Μάριε, με τιμάς για μια ακόμα φορά!