Ιουλίου 18th, 2012

ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

σε δίκαιη μοιρασιά· κάποιος τυφλός
θ’ανέλαβε τον ρόλο διανομέα
και λάμπει της ζωής μου ο πακτωλός
Απόψε, στου Οκτώβρη τις εννέα
Ααρών Μνησιβιάδης, Γενέθλια 2011

Τ’ όραμα της ζωής μου ένας τυφλός
το πρόβαλλε μπροστά στον προβολέα.
Στο τρίτο το κουδούνι ένας κουφός
με βιάση είχε σηκώσει την αυλαία.
Ο σκηνοθέτης, χρόνια ήταν τρελός
κι είχε προσλάβει αυτιστικό υποβολέα.

Στο έργο της ζωής μου ο ηθοποιός
παρουσιάζει αιφνίδιες παραλύσεις
κι οι ιστορίες δεν εκτυλίσσονται στο φως
-υπόγεια δράματα που δεν σηκώνουν λύσεις-
κι είναι μονότονος της θλίψης ο λυγμός
κι ένα βασανιστήριο οι αναμνήσεις.

Στα χρόνια της ζωής μου ο σκοπός
μια φέγγει και μια χάνεται μπροστά μου
σαν να ‘ναι στην ομίχλη του κρυφός
σαν μια μαρμαρυγή μες την καρδιά μου.
Φάρος που λάμπει – στο λιμάνι Κολοσσός-
και σβήνει, στα σκοτάδια τα βαθιά μου.

18/7/2012

2 Responses to “Σαν μια μαρμαρυγή μες την καρδιά μου”

  1. Ο/Η Θεοδόσης Βολκώφ λέει:

    Σοφία, εξαιρετικό το ποίημα αυτό. Εξαιρετικό.
    Από εδώ τις ευχαριστίες μου και την αγάπη μου.

    Θ. Βολκώφ

  2. Ο/Η admin λέει:

    Ευχαριστώ πολύ Θεοδόση μου, μεγάλη τιμή το σχόλιό σου!