Μαΐου 3rd, 2012

Χαμοπρίγκηπες

Το παραμύθι σου αρχινά στα χαμηλά
σε σημαδέψαν απ’ την γέννα με κατάρα
να ζητιανεύεις στης ζωής τα σκοτεινά
υγρά σοκάκια, μ’ ανεκπλήρωτη λαχτάρα.

Άδειο φορτίο σε αποβάθρες λησμονιάς
ένα κουβάρι το κορμί σου ξεχασμένο,
θανάτου άλμα στο κενό να αναζητάς
λυτρωτικά, απ’ της ανάγκης το γραμμένο.

Μόνη διέξοδος στενή και δεν χωράς
η φλόγα τώρα στο κερί σου τρεμοσβήνει,
χέρια ανάγκης απλωμένα διαπερνάς
ίχνη ζωής η μοίρα πίσω σου τα σβήνει.

Οι χαμοπρίγκηπες μπουμπούκιασαν νωρίς
μα δεν στολίζουνε συνήθως τα παρτέρια,
αγριολούλουδα στους δρόμους της ντροπής
με μυρωδιές που φέρνουν άσχημα χαμπέρια.

Στις γειτονιές των ξεπεσμένων, τα ιερά
τα κόκκαλά τους, να ξασπρίζουνε στον ήλιο
και τρομαγμένη μια μακρόσυρτη  λαλιά,
τραγούδι θλίψης  χαραγμένο σε βινύλιο.

Η αυλαία πέφτει και αρχίζουν να πονούν
καθώς αδειάζουν οι σειρήνες το μυαλό τους,
σε ένα κατάρτι αποζητάνε να δεθούν
και μια Ιθάκη ν΄ απαγκιάσει τ΄ όνειρό τους.

Απρίλιος 2012


* Λάβαμε από τον Νίκο Γεωργόπουλο και αναδημοσιεύουμε τους «Χαμοπρίγκηπες», καθώς στη σκέψη μας βρίσκεται και η κοινωνική διαπόμπευση που επιφυλάσσει αυτή η χώρα σε εκδιδόμενες «Χαμοπριγκίπισσες», όπως εξάλλου είχαμε περιγράψει προ διμήνου και στην Μπαλάντα του Trafficing, εδώ.

One Response to “Νίκος Γεωργόπουλος, Οι χαμοπρίγκηπες”

  1. Ο/Η Παναγής Αντωνόπουλος λέει:

    Αγαπημένε μου φίλε Νικόλα
    Επειδή δεν μου αρέσει να εκφράζω τα συναισθήματα μου
    με απλές τετριμμένες λέξεις σου ομολογώ πως δάκρυσα
    ψιθυρίζοντας τους αξιόλογους στίχους σου .
    Στη συνείδηση μου έχεις καταταγεί ανάμεσα στους αξιόλογους
    Έλληνες ποιητές .