Φεβρουαρίου 26th, 2012

428613_3292349076631_1504905540_3074302_869033618_n

Πρόκειται για ένα ακόμη ποιητικό παιχνίδι, που ωστόσο έχει νομίζω ωραία αποτελέσματα, γι αυτό αποφάσισα να το δημοσιεύσω. Ολα ξεκίνησαν από τα «φαντάσματα του ένα μηδέν-ένα» που δημοσιεύτηκαν τις προάλλες εδώ (κυρία-κυρία ο Μνησιβιάδης άρχισε πρώτος…)

Ακολούθησε ο συνήθης ύποπτος Γιαννούδης, παίρνοντας τις ομοιοκαταληξίες και φτιάχνοντας το Λοχ Νες εδώ.

Τώρα, ιδού και η δική μου εκδοχή, προσαρμοσμένη στη σειρά των «Νεκροζώντανων» που γράφω εσχάτως. Ελπίζω να αρέσει και σε σας τους αναγνώστες όσο άρεσε σε εμάς που συμμετείχαμε σε αυτό το ποιητικό παιχνίδι… για να ξορκίσουμε ο καθένας τα δικά του φαντάσματα.

ΥΓ: Την εικόνα συνδημιούργησαν οι παραπάνω συνήθεις ύποπτοι, γνωστοί-άγνωστοι κονδυλοφόροι.

ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ – ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ

Πάνω στα «Φαντάσματα» του Ααρών Μνησιβιάδη


Οι  Νεκροζώντανοι δεν έχουν πια εφόδια
να ψάξουν για τις νέες τους πατρίδες.
Τη μοίρα τους τη βλέπουνε στα ζώδια
διαβάζοντας τα βράδια εφημερίδες.
Δεν τους κινούν τα εμβατήρια κι άσματα,
δεν τρέχουν σε διαδήλωση κι αγώνες –
ωσεί παρόντες βρίσκονται, σαν φάσματα,
με βλέμματα κενά, καθώς εικόνες.

 

Στερέψαν οι κραυγές, τα μοιρολόγια
εντείνονται με άλλων αποφάσεις.
Ομαδικά βουβαίνονται τα σόγια,
οι ανθρώπινες λες χάνοντ’ υποστάσεις.
Θαρρείς παγώσαν όλοι από τα μάγια,
θαμπώθηκαν με φώτα αναμμένα –
με ΦΠΑ τους ζάλισαν και πάγια
κι ευρώ δεν τους απέμεινε κανένα.

 

Στενάζουνε καθώς θυμούνται π’ άλλοτε
μπορούσανε κι αυτοί να διασκεδάσουν.
Μα τώρα, πανταχόθεν όπως βάλλονται
γνωρίζουν πως στο τέλος θα πεινάσουν.
Το βράδυ, όπως κοιτούν την τηλεόραση
σου ζητιανεύουν λίγη προσοχή σου -
για νιώσε την απόγνωση μ’ ενόραση
κι ας γίνει η σιωπή τους ιαχή σου!


26/2/2012