Ιανουαρίου 19th, 2012

Φωτογραφία0211

Καιρό τώρα θέλω να μιλήσω για δυο νέους ποιητές από τη Θεσσαλονίκη, φοιτητές ακόμη, οι οποίοι εδώ και μερικούς μήνες μου εμπιστεύονται τα γραπτά τους. Καθώς μας δένει αναμφίβολη εκλεκτική συγγένεια ως προς τον τρόπο έκφρασης, προσυπογράφω τη γραφή τους και την παρακολουθώ, αν και δεν έχουν εκδώσει ακόμη κάτι. Είμαι κάτι παραπάνω από βέβαιη ότι έχουν πολλά να δώσουν στην έμμετρη ποίηση στο μέλλον. Εξάλλου η γραφή τους είναι ήδη ώριμη. Τα ονόματά τους: Θάνος Γιαννούδης και Ααρών Μνησιβιάδης.

Επέλεξα σήμερα ένα ποίημα από τον καθένα τους, από τα ανέκδοτα που μου έχουν στείλει, και –με την άδειά τους- σας το παρουσιάζω χωρίς πολλές περιττές εισαγωγές. Εξάλλου είναι βέβαιο ότι θα ξαναμιλήσω για κείνους και μελλοντικά.

Ο Θάνος Γιαννούδης έχει ανεβάσει ορισμένα ποιήματα στο προσωπικό του μπλογκ που θα το βρείτε εδώ. Επέλεξα να σας παρουσιάσω το παρακάτω που είναι και επίκαιρο στην κρίση που ζούμε και γράφτηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε:

Αναμνήσεις μιας Τρόικας

Μισθώσαμε αρχαιότητες: ελαιοτριβείο των Μάγια,
των Δαναών ανάκτορα και νεκρικές πυρές.
Θερμά μάς υποδέχτηκαν οι γηγενείς με βάγια!
Για να μάς δώσουν θησαυρούς σχημάτισαν ουρές…

Με πάθος κοιμηθήκαμε σ’ υπέρλαμπρους κοιτώνες
που χτίσαν ειδικά για μας μ’ ατσάλι δανεικό.
Βδομάδες μείναμε εκεί; Ή μήνες; Ή αιώνες;
Ποτίσανε τα δώρα μας βαρύ ναρκωτικό!

Ξυπνήσαμε και γύρω μας οι πάντες είχαν φύγει!
Ερείπια πάλι μείνανε στο φως του φεγγαριού…
Στην κούνια μέσα φύτρωσε τσουκνίδα και την πνίγει∙
στον τοίχο σβήνει σύνθημα που λέει: «Μέρα Μαγιού».

Μια χώρα-φάντασμα κι αυτή, εγκαταλελειμμένη…
Γιατί σε όσες πήγαμε το τέλος να ‘ναι αυτό;
Μα πάντως προσπαθήσαμε! Πικρία δε μάς μένει,
ούτε και τύψεις! Ήτανε της Μοίρας της γραφτό…

18+19/7/2011

Για τον Ααρών Μνησιβιάδη γνωρίζουμε ελάχιστα στοιχεία του βιογραφικού του. Δεν διαθέτει μέχρι στιγμής προσωπικό μπλογκ, ωστόσο ένα ποίημά του έχει δημοσιευτεί από μας στην ανθολογία Παμπάλαιο νερό και θα το βρείτε εδώ:
Σήμερα θα σας παρουσιάσω το παρακάτω, άτιτλο μέχρι στιγμής, με προτεινόμενο δικό μου τίτλο: Φαντάσματα του ένα μηδέν ένα.

Φαντάσματα ποὺ σέρνουνε καλῴδια
κι ἀφῆσαν πρὸ καιροῦ τὶς ἀλυσίδες,
συντρίβουν καὶ σαρώνουν τὰ ἐμπόδια
κι ἱδρύουν ἀθεμέλιωτες πατρίδες,
φαντάσματα μοντέρνα, μὰ φαντάσματα,
μὲ δίσκους, μὲ ἠχεῖα, μὲ ὀθόνες,
τοῦ φόβου ταπεινὰ κατασκευάσματα
σὰν ὅλα τὰ στοιχειὰ μὲς στοὺς αἰῶνες.

Στοιχειώνουν καὶ παλάτια καὶ ὑπόγεια,
βογκοῦν σὲ κλιμακούμενες ἐντάσεις,
τὶς νύχτες κροταλίζουν πληκτρολόγια
καὶ σὰν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς θαλάσσης
ἀρχαῖα ἀνασύρονται ναυάγια
γιὰ χρόνια στὰ συρτάρια βυθισμένα·
διαβολικὰ ταυτόχρονα καὶ ἅγια,
φαντάσματα του ἕνα – μηδὲν – ἕνα.

Συνήθεις τρόφιμοι τῆς πρίζας, ἄλλοτε
μιὰ μπαταρία μόνον ἀφαιμάσσουν,
κι ἐσὺ πιστὲ στὴν πρόληψι κι εὐάλωτε
ποὺ ἄνθρωπος δὲν θἄθελες πιὰ νἄσουν
πίξελ μετρᾷς στὴν ἴδια σου τὴν ὅρασι
καὶ βέβαιος πὼς σώζεις τὴν ψυχή σου
κλείνεις μὲ ἔπαρσι τὴν τηλεόρασι
κι ἀνάβοντας ἀνάβεις τὸ PC σου.


Κλείνω εδώ αυτό το σύντομο σημείωμα σφίγγοντας το χέρι των δυο αυτών νέων ποιητών, αυτό που οι παλιοί ονομάζουν «Χειραψία πάνω από την άβυσσο» (δείτε και
εδώ την επεξήγηση) και με την ευχή να αποτελέσουν τον πυρήνα για μια «σχολή» νέων ποιητών που να αγαπούν την έμμετρη ποίηση και να συνεχίσουν να ρίχνουν τους δικούς τους Νέους Ηχους στο Παμπάλαιο Νερό.


Ακολουθεί το δικό μου ποίημα με τίτλο «Γαϊτανάκι» που γράφτηκε με αφορμή την φωτογραφία που βλέπετε. Η φωτογραφία έχει τη δική της ιστορία, όπως και όλες οι φωτογραφίες, που θα προτιμήσω όμως να τη διηγηθώ ποιητικά. Στη φωτογραφία απεικονίζονται στίχοι του Ηλία Λάγιου και τραβήχτηκε σε φοιτητικές τουαλέτες.

ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ

Και ζω πάντα την ίδια ιστορία:
σαν μυστικό μας δένει, γαϊτανάκι,
σε ένα κομπολόι, τον Ηλία,
τον Ααρών, τον Θάνο – σε λιγάκι

θα γράψει, με τα μάτια δακρυσμένα,
του ΦΠΨ το επόμενο πρωτάκι
τους στίχους από σένα κι από μένα
και κάποιο που τ’ αρέσει παντουμάκι.

Θα γράψει, μυστικά, στην τουαλέτα.
Θα τρέμει η ψυχούλα κομματάκι,
μα θα ‘ρθουν κάποιοι άλλοι, σαν ξεπέτα

που βάζουν κάποιο πρόστυχο στιχάκι
απάνω στης καρδιάς μας τα σονέτα
κι αδιάφορα τραβούν το καζανάκι.

3 Responses to “Του ΦΠΨ το επόμενο πρωτάκι”

  1. [...] του Ααρών Μνησιβιάδη (πρωτοδημοσιεύτηκε εδώ http://blog.sofiakolotourou.gr/archives/2362 ), ενός τεράστιου Φεουδάρχη- ποιητή. Η μορφή και οι [...]

  2. [...] του ένα μηδέν-ένα» που δημοσιεύτηκαν τις προάλλες εδώ (κυρία-κυρία ο Μνησιβιάδης άρχισε [...]

  3. [...] νέο ποιητή που τον παρουσίασα και πριν από λίγο καιρό εδώ: Το γεγονός ότι μου έχει αφιερώσει το παρακάτω ποίημα [...]