Νοεμβρίου 3rd, 2011

 

ΟΙ ΝΕΚΡΟΖΩΝΤΑΝΟΙ – IV

Θυμίζω νεκροζώντανο. Εχω φτάσει
από καιρό στην άβυσσο του νου –
τα γεγονότα μ’ έχουν ξεπεράσει
κι υφίσταμαι τον τρόμο του κενού.

Θ’ αντέξω τον ατέλειωτο χειμώνα,
το κρύο, με κομμένο και το φως;
Πως, νηστικός, να ρίχνομαι σ’ αγώνα
και να πεινάνε τα παιδιά μου, πως;

Σαλεύει ο νους μου, δεν καταλαβαίνω –
λένε για πόλεμο στη ζώνη του Ευρώ.
Χτυπάει το δολάριο, φρενιασμένο
κι ανήμπορος στη μέση είμ’ εγώ.

Εγώ ήθελα δουλίτσα και φαγάκι,
μια ήσυχη και ταπεινή ζωή –
κι ετούτοι θα μ’ αρπάξουν σε λιγάκι
σπίτι, αξιοπρέπεια και τιμή.

Δεν ξέρω πια τι βγάζουνε σαν νόμους,
δημοψηφίσματα και πρόωρες εκλογές.
Μου είπανε να βγούμε όλοι στους δρόμους,
ν’ αντισταθούμε στους κατακτητές.

Αλλά δεν ξέρω οι Καλοί ποιοί να ‘ναι
και ποιοι οι Κακοί – για να τους πολεμώ.
Καλοί, Κακοί, αυτοί που κυβερνάνε,
γνωρίζω πως τους ψήφισα κι εγώ.

Στ’ αλήθεια τα ‘χω παίξει κι εν συγχύσει
σαν πρόβατο οδηγούμαι σε σφαγή.
Το σύστημα και πάλι θα κερδίσει –
εκτός κι αν ξεχειλίσει πια η οργή.

 

3/11/2011

 

One Response to “Σαν πρόβατο οδηγούμαι σε σφαγή”

  1. Ο/Η Chrysanthi λέει:

    Εξαιρετικό Σοφία..Κάνεις τον πολιτικό στίχο να φαίνεται απλή υπόθεση..