Δεκεμβρίου 15th, 2009

Χριστούγεννα – υπήρχε μια μυσταγωγία:
αστέρια ψάχναμε, ψηλά στον ουρανό,
τα μυστικά μηνύματα να δείξουν.
Πέντε πρωί – και κάποιοι παν στην εκκλησία
αναζητώντας χιόνια στο καμπαναριό -
το Πνεύμα της γιορτής να υποδείξουν.

Τώρα τ’ αστέρια λέγονται φωτάκια
και Made in China γράφουν στο πακέτο.
Για δώρα πάμε, βιαστικοί αιωνίως -
μέρος ντεκόρ γιρλάντες και κουκλάκια.
Με καπουτσίνο κι ένα εσπρέσο σκέτο -
και όλο ψάχνουμε το Πνεύμα εναγωνίως.

Ο χρόνος μας θ’ αλλάξει όπου να ‘ναι.
Θα φτάσουνε οι συντάξεις κι οι μισθοί;
Στα ύψη το πετρέλαιο και πάλι.
Στο JUMBO, στο The Mall να μας τραβάνε
τα πιτσιρίκια, με χαρά και προσμονή -
το Πνεύμα απ’ τα Χριστούγεννα προβάλλει.

Θα μαζευτούμε αργότερα με φίλους,
σε κάποια κέντρα ή σπίτια, για καλό.
Με τηλεόραση, χαρτιά και μουσικές.
Κανείς δεν θα μιλήσει για τους θρύλους,
τις παραδόσεις, από καθ’ ένα λαό -
που όλες μαζί ειν’ το Πνεύμα στις γιορτές.

Χρόνια εστιάσαμε στην Υλη αντί Πνευμάτων.
Κι αλήθεια, αφού γυρνάμε πίσω πάλι
κι όλο δουλεύουμε, χωρίς προοπτική
- τα κεκτημένα χάνοντας προπάντων:
μισθός, ωράριο, ασφάλιση, ένα χάλι -
πώς να μην είμαστε αφόρητα υλικοί;

Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Αυγή, 23/12/2007