Ιουλίου 7th, 2011

ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ

Μέχρι τα πέρσι εγώ ήμουνα εντάξει –
ήμουν μεσαία τάξη.

Μεγάλωσα μη βρέξει και μη στάξει–
ήμουν μεσαία τάξη.

Πήγαινα διακοπές κι είχα έν’ αμάξι –
ήμουν μεσαία τάξη.

Οι τράπεζες δεν τα ‘χαν όλα αρπάξει –
ήμουν μεσαία τάξη.

Με την πολιτική δεν το ‘χα ψάξει –
ήμουν μεσαία τάξη.

Τη φτώχεια δεν τη γνώριζα στην πράξη –
ήμουν μεσαία τάξη.

Μα φέτος με βυθίζουνε στον πάτο –
στην άβυσσο, στο προλεταριάτο.

6/7/2011

Πάνω σε μια ιδέα του άντρα μου

4 Responses to “Ημουν μεσαία τάξη”

  1. Ο/Η Χλιδή λέει:

    Σιγά μη σε βυθίζουνε στον πάτο, στην άβυσσο, στο προλεταριάτο
    Αυτά δε γίνονται με γεμάτο το βαθύ το πιάτο
    Κι αν δεν άρχισες να ψάχνεις για καμιά γόπα στου κάδου τον πάτο
    μη παραμυθιάζεσαι πως δεν έχει κι άλλο κάτω….

  2. Η αντοχή του υπάρχοντος συστήματος είναι γιατί βρίσκεται ένα βήμα μπροστά.
    Καθόλου τυχαίο ότι στην εποχή μας εκτός του τρόμου και της ανασφάλειας μας επέβαλε και την ορολογία του [χρηματιστήριο-αγορές-spread-πτώχευση (επιλεκτική ή μη) κλπ].
    Το προλεταριάτο δεν είναι εδώ. Είναι στην Ινδία, στο Μπαγκλαντές, στην Ινδονησία, στην Κίνα (που διαφέρει από τις υπόλοιπες διότι αστικοποιείται υπό κομμουνιστική καθοδήγηση) και γενικά σε χώρες όπου δουλεύουν 12 ώρες κάθε μέρα για ένα κομμάτι ψωμί και μισό πιάτο ρύζι. Μόνο που εκεί δεν φαίνονται να υπάρχουν σημεία πολιτικής αντίδρασης (βοηθάει και ο θρησκευτικός φανατισμός…)
    Εδώ απλά χαιρόμαστε να ψωνίζουμε (και στενοχωριόμαστε όταν δεν μπορούμε) τα «φτηνά» που φτιάχνονται «εκεί». Έχω προσωπική γνώση για μεγάλο κατάστημα γυναικείων υποδημάτων (κάπου στα βόρεια προάστια) που εισάγει από Ινδία (με κόστος, μετά και τον εκτελωνισμό, από 3-10 ευρώ το ζευγάρι) και τα βγάζει στη βιτρίνα από 90-600 (!). Εννοείται πως αν τον ρωτήσεις γιατί δεν τα παράγεις εδώ (σ.σ. με κόστος από 20 μέχρι 50 ευρώ το ζευγάρι), θα σου απαντήσει «δε με συμφέρει». Απληστία.
    Η παγκοσμιοποίηση είναι η νίκη του συστήματος και η αριστερά (ως και η ίδια φορέας μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας) δεν έχει αντίλογο και δεν πείθει κανένα. Το «πρόβλημα» σήμερα είναι πρόβλημα ανακατανομής του πλούτου υπέρ των πλουσίων και της ανάγκης του συστήματος να αυξηθούν ποσοστιαία οι οικονομικά ασθενέστεροι στο δυτικό κόσμο. Όλα τα υπόλοιπα είναι σάλτσα. Η λύση (αν υπάρξει) βρίσκεται έξω από όλα τα υφιστάμενα συστήματα.

  3. Ο/Η tamistas λέει:

    Γεια σας. Τις προάλλες, δημοσίευσα στην Καρακάξα το εξής συναφές:

    είχα πλούσια τα ελέη
    να ’ν’ τα δάνεια καλά
    και γουστάριζα L.A.,
    λοφτ και λίμο κι οπα-λά

    είχα πάρει και τζιπούρα
    και διαμέρισμα πεντάρι
    μια cayenne σκέτη φιγούρα
    για να φύγω απ’ το χαϊδάρι

    τώρα πάει, τα κατασχέσαν
    και τη λίμο και το λόφτι
    να τα φαν όπως τα χέσαν
    και καθόλου δε με κόφτει

    στο χαϊδάρι πια γυρίζω
    μα δεν έχω πια δουλειά
    κι έτσι πάω και καθαρίζω
    από κάθε κουτσουλιά

    τα παρμπρίζ από των άλλων
    τα κουρσάκια που μπορεί
    να μην είχαν τέτοιον κάλον
    στον εγκέφαλο, μωρή

    θα μου πεις τώρα τι φταίει
    και τη λέω και μωρή
    από μπίζνες δεν κατέει
    ούτε εμφιλοχωρεί

    σε υποθέσεις, όπως είχα
    πριν την κρίση χρεωθεί
    υποθέσεις σκέτο σίχα-
    μα που η σκέψη με ωθεί

    να ξεχνώ, να μανουριάζω
    για το γκόλντεν όνειρο
    που είναι πλέον εφιάλτης,
    σουγιαδάκι αιχμηρό

  4. Ο/Η Παναγής Αντωνόπουλος λέει:

    Σοφούλα μου καλησπέρα
    καθώς και στον Νικολάκη με τις όμορφες ιδέες.
    Το πρόβλημα είναι , πως και η μεσαία τάξη , δεν είχε αντιληφθεί πως είναι προλεταριάτο και ίσως και χειρότερα .Γιατί σε τελευταία ανάλυση , ο προλετάριος ζει με ξερό ψωμί ,ενώ η μεσαία τάξη ζούσε με δανικά

    Σας έχω πάντα στη καρδιά μου