Ιανουαρίου 10th, 2011

 

ΚΑΘΕ ΔΕΚΑ ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ

στον Αγγελο Γαλάτη

Τον θυμάμαι κάθε δέκα του Γενάρη,
με ομίχλη να διατάζει μες την πλώρη.
Των ονείρων το καράβι έχει σαλπάρει,
καπετάνιος πάντα ο ίδιος στο βαπόρι.

 Το φως του φεγγαριού
του ρίχνει τη σκιά του
Κι η νύχτα από παντού
σιμώνει ολόγυρά του

Μες τον χάρτη σχεδιάζει την πορεία,
στο κατάστρωμα το πλήρωμα πιστό,
Με την έμπνευση, την ίδια φαντασία
και ταγμένο σ’ έναν άγνωστο σκοπό.

 Το φως του φεγγαριού
του ρίχνει τη σκιά του
Κι η νύχτα από παντού
σιμώνει ολόγυρά του

Βάζουν ρότα στων ονείρων τους τη χώρα,
που οι πολλοί την ονομάζουν ουτοπία.
Ταξιδεύουν, δεν ακούν κανέναν τώρα
και πετούνε πάνω απ’ όλα τ’ άλλα πλοία.

 Το φως του φεγγαριού
τους ρίχνει τη σκιά του
Κι η νύχτα από παντού
σιμώνει ολόγυρά τους

Κι αρχινούν να κουβεντιάζουν παραμύθια,
για φαντάσματα κ Ιπτάμενο Ολλανδό,
για του ίντερνετ τους μύθους, την αλήθεια
που τους ένωσαν και φτάσαν ως εδώ
.

 Το φως του φεγγαριού
τους ρίχνει τη σκιά του
Κι η νύχτα από παντού
σιμώνει ολόγυρά τους

Κι έτσι υψώνονται στ’ ονείρου τα πελάη,
μένει μόνο ο κυβερνήτης σιωπηλός.
Το τιμόνι του το στρέφει προς τα χάη,
να ξωκείλει το καράβι του στο φως!

 

Για την ιστορία: το παραπάνω γράφτηκε προ δεκαετίας και αποτελεί απάντηση στο «Κάθε Δέκα του Γενάρη» του φίλου Αγγελου Γαλάτη. Δυστυχώς ο Αγγελος αργότερα κατέβασε ολόκληρη τη σελίδα του, οπότε κωλύομαι να το δημοσιοποιήσω εκ νέου, αν και προφανώς πρέπει ήδη να υπάρχει και αλλού, καθώς παρέμεινε επί μακρόν αναρτημένο στο Διαδίκτυο.

Δημοσιεύω όμως (από μνήμης) το καταληκτικό τετράστιχο, η συνέχεια του οποίου είναι το παραπάνω:

Κι από τότε, κάθε δέκα του Γενάρη
όπως λένε κάτι θρύλοι ναυτικοί,
κάποιο πλοίο-φάντασμα σαλπάρει
για ταξίδι που δεν έχει επιστροφή

 

One Response to “Κάθε δέκα του Γενάρη”

  1. Ο/Η τζι λέει:

    Διαβάζοντας το ποίημα του Γαλάτη το μυαλό ου πήγε κατ’ ευθείαν σε μια παλιά μου ανάρτηση, αυτήν :
    http://gpointsbreeze.blogspot.com/2010/02/blog-post_18.html
    Εσύ βέβαια το είδες από διαφορετική γωνία