Δεκεμβρίου 18th, 2010

 

ΣΑΤΟΥΡΝΑΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΝΔΕΣ, 2011

Κανείς δεν ξέρει που τα παραμύθια 
κι αν ξεκινούν. Οι μύθοι και οι θρύλοι 
χάνονται πάντα μες του χρόνου την ορμή.

Πρωτοχρονιά γιορτάζουμε στ’ αλήθεια,
με τον ωραίο γεράκο Αι Βασίλη
ή τις καλένδες, απ’ της Ρώμης την ακμή;

Χριστούγεννα είν’ αυτά… ή Σατουρνάλια;
Κι αντί για Φώτα είναι το Ηλιοστάσιo,
που υποκρύπτεται, καθώς και οι ναοί

των Χριστιανών - (κεριά και μανουάλια,
η  Ωραία Πύλη και το εικονοστάσιo)  -
σ’ έναν αρχαίο ναό πάνω έχουνε χτιστεί.

Κι έτσι, κανείς δεν ξέρει, στα θεμέλια
τι κρύβουν του λαού οι παραδόσεις.
Μας μένει τώρα η απορία μοναχή.

Πιστέψετε, αν το θέλετ’ Ευαγγέλια -
(μην ερευνήσεις, μην και τα προδώσεις)
αλλ’ η εξήγηση στ’ αλήθεια είν’ αυτή:

ο θρύλος πάντα υποκινεί τον ποιητή.

 

One Response to “Σατουρνάλια και καλένδες”

  1. Ο/Η Frezia λέει:

    Aυτά είναι κάλαντα!!!!!!!!