Δεκεμβρίου 8th, 2010

 

Εσείς ξέρατε τι είναι τα λιπογράμματα; … όχι; Ούτε κι εγώ! Σήμερα το πρωί έμαθα γι αυτά, από το ιστολόγιο του φίλου Νίκου Σαραντάκου, εδώ:

http://sarantakos.wordpress.com/2010/12/08/lipograms/


Ο Νίκος μας έθεσε σαν πρόκληση να γράψουμε την Πρέβεζα ή την Ιθάκη χωρίς άλφα, κι ως γνωστόν η υποφαινόμενη δεν μπορεί να αντισταθεί στα λογοτεχνικά παιχνίδια. Ιδού λοιπόν το πόνημα που προέκυψε, το καταθέτω με πάθος αλλά και με φόβο, καθώς γνωρίζω ότι πρόκειται για το ιερό τοτέμ πάρα πολλών της γενιάς μας. Ομως, όπως ακριβώς είμαι υπέρμαχος των παρωδιών, των παντούμ, των λιμερικίων, των ανταπαντήσεων, της «παιχνιδοποίησης» (δική μου λέξη) εν γένει, έστω και μόνο λόγω άσκησης ύφους, και καθώς πιστεύω πως τα ποιητικά παιχνίδια περισσότερο διαφημίζουν και εξυψώνουν το πρωτότυπο, και θεωρώ ότι η γενιά μας μέσω του ίντερνετ απλά συνεχίζει ό,τι γινόταν επί αιώνες στα λογοτεχνικά σαλόνια ή και στα λαικά πανηγύρια, αποφάσισα να εκθέσω κι εδώ το σημερινό «λιπόγραμμά» μου, με όλο το σεβασμό και την αγάπη που τρέφω στον Καρυωτάκη και την Πρέβεζα συγκεκριμένα (έχουν γίνει μια δυο μικρές αλλαγές από το μεσημέρι).

 

ΕΝ ΠΡΕΒΕΖΗΣ ΚΩΜΟΠΟΛΕΙ

Νεκρό μικρό σπουργίτι έχει χτυπήσει
σε γκρίζους τοίχους, στις σκεπές της πόλης.
Νεκρές κοπέλες, που ‘χουν ξεφλουδίσει
μισό κρεμμύδι, -λες – της ζωής τους όλης.

Νεκροί ειν’ οι λεροί, οι στενοί δρόμοι,
που ‘χουν πομπώδεις τόσους οδοδείχτες,
το σπίτι, η βιβλιοθήκη, χίλιοι τόμοι.
Νεκρός κι ο ήλιος, πιο νεκρός τις νύχτες.

Νεκρός ο τροχονόμος που διπλώνει
τις «ελλιπείς» κι ημιτελείς δηλώσεις,
νεκρός ο μικρός φίκος μες τη σκόνη,
κι ο εφέτης πρωτοδίκης, στις κυρώσεις.

Φρούριο δύο, εν Πρεβέζης κωμοπόλει -
την Πέμπτη οι μουσικές, τέρψη του κόσμου.
Στην Εθνική ως συφερτός κινούνε όλοι -
είκοσι πέντε ευρώ, ο λογισμός μου.

Το σούρουπο όλο τρέχω προς το μόλο.
«Ζω ;» λέω, «Δεν ζω! – λειψή ζωή, η δική μου! » 
Ηρθε το πλοίο, που ξεφόρτωσ’ ήδη όλο,
ίσως ο Πρόεδρος  ζυγώνει στη φυγή μου.

Ο Πρόεδρος, με πονεί με χίλιους τρόπους
κι ελπίζω όπως πνιγεί στον εμετό του.
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
ήδη κρυφογελούν όλοι στο φέρετρό του.

 

 

6 Responses to “Λιπογράμματα εν Πρεβέζης κωμοπόλει”

  1. Πολύ καλό! Το διάβασα και στο blog του Σαραντάκου. Και νομίζω σου πήρε ελάχιστη ώρα.

  2. Ο/Η admin λέει:

    Σύμφωνα με το ρολόι του Σαραντάκου χρειάστηκα 2 ώρες από τη στιγμή που είδα την ανακοίνωση μέχρι να το γράψω και να το αναρτήσω. Αλλά πραγματικά δεν πιστεύω τόσο στον χρόνο που χρειάζεται για να γραφτεί κάτι, όσο στη δύναμη της έμπνευσης εκείνη την ώρα. Ευχαριστώ για το σχόλιο!

  3. Όπως έγραψα και στο δικό μου, είμαι πολύ χαρούμενος που είχα την καλή ιδέα της «ποιητικής πρόκλησης» -το ποίημα της Σοφίας είναι εξαιρετικό!

  4. Σε συγχαίρω – όχι,
    σε επαινώ – όχι,
    σε επιβραβεύω – όχι,
    σε θαυμάζω, – μα όλα έχουνε α μέσα;;
    Εύγε έξυπνη Σόφη, υπήρξες εκπληκτική!

  5. Ο/Η admin λέει:

    Τελικά το «εύγε» αρκεί, ευχαριστώ πολύ (κοκκίνησα… χμ, έχει α, μάλλον έγινα ροζ….)

  6. Ο/Η Frezia λέει:

    Στην αρχή δεν κατάλαβα τίποτα.
    Τι θα πει λιπογράμματα?
    Ωσπου διάβασα το ποιήμα σου και κατάλαβα!!!
    Καλό μεσημέρι….