Νοεμβρίου 8th, 2012

ΑΙΩΝΕΣ ΚΑΙ ΛΕΓΕΩΝΕΣ

Ο εκατόνταρχος προστάζει τις λεγεώνες
(ο Αννίβας πάντοτε προ των πυλών).
Η Ιστορία ανακυκλούται στους αιώνες,
όσο υπάρχουνε συγκρούσεις ιδεών.

Ο λεγεωνάριος, πειθήνιο όργανό μας,
φορμαλισμό πρεσβεύει Βυζαντίου.
Μα η ανταρσία ξεσπάει στο στρατό μας,
γιατί άνοιξε η Κερκόπορτα του εργαστηρίου.

Ο στρατηγός ρωτάει για τους προδότες,
τον Βρούτο βλέπει κι επιτίθεται, δεν ξέρει.
«Εσύ με κάρφωσες με τούτο το μαχαίρι;»
Η Ιστορία, γεμάτη Ισκαριώτες.

Στα ικριώματα λυγίζουν οι γενναίοι
και μας τυλίγει μια ένοχη σιωπή.
Υποτασσόμαστε στο Χάος μας, μοιραίοι,
να βρούμε -ελπίζοντας- την κοσμική ροή.

(1999)