Ιουλίου 29th, 2010


Το όνομα Σοφία είναι κάτι σκοτεινό
νύχτα ανοιξιάτικη και άνθη μυρωμένα
το όνομα Σοφία μου ξυπνούσε πάντοτε κάτι βαθύ
πλούσια μαλλιά και μάτια μυστικά για μένα.

Βυθίζω το μυαλό μου σε μιαν άχραντη σιγή
να ζωντανέψω μια Μορφή πασχίζω
η νύχτα φεύγει, σίμωσε η αυγή
κι όλα σωριάζονται τα όνειρα που χτίζω.

Κάποια Σοφία θα ζητώ θαρρώ
σ’ όλη μου τη ζωή σφιχτά για ν’ αγκαλιάσω
μα θα μου μένει πάντα έν’ απλό κορμί
της ηδονής χαρές για να γιορτάσω.

Ματαιωμένα λόγια ανείπωτα βαθιά
Σοφία, αν έρθεις κάποτε θα σου χαρίσω
και με φιλιά του πόθου μου φιλιά καφτά
τα μυρωμένα χείλη σου θα τα γεμίσω.

Ξοδεύω τη μεγάλη την ψυχή μου τη βαριά
σε σκονισμένους δρόμους σε λευκά χαρτιά
σε σώματα περαστικά και ξεχασμένα.
Σοφία χαμογελάς, το ξέρω, αινιγματικά
είσαι το άπιαστο μυστήριο για όλους και για μένα.


Ο Γιώργος Ζιόβας είναι ηθοποιός και ποιητής. Το παραπάνω είναι από τη συλλογή: Ο Αμείλικτος Μίσκιν.