Οκτωβρίου 11th, 2009

Πάνω στο χρόνο που τρίζει και σπάει
ένα κορίτσι στη δύση του πάει
μόνο κοιμάται και μόνο ξυπνάει
ούτε λυπάται, μα ούτε γελάει.

Μέσα στη μνήμη αργά περπατάει
από το χάδι της νύχτας το σκάει
ποτέ κανέναν τους δεν χαιρετάει
μόνο βαδίζει, ποτέ δεν μιλάει.

Μίλα, λοιπόν, κορίτσι της σιωπής
πες ό,τι έχεις να πεις
από τα λόγια μη θες να κρυφτείς
δεν σε φοβάται κανείς.

Χαρές και λύπες στο δρόμο κεντάει
στα δυο του χέρια κοχύλια κρατάει
ένα κορίτσι που χιόνια γεννάει
και τη σιωπή τους με πάθος φιλάει.

Από σταθμούς και λιμάνια περνάει
του νου τα όρια βαθιά τρυπάει
τα βράδια τα πίνει μα δεν μεθάει
και αγκαλιάζει ό,τι άγρια πονάει.

Μίλα, λοιπόν, κορίτσι της σιωπής
πες ό,τι έχεις να πεις
έτσι κι αλλιώς δεν σ’ ακούει κανείς
στα δυο ξανά θα κοπείς.

2 Responses to “Το κορίτσι της σιωπής, Του φίλου Blue Dream”

  1. Ο/Η Μάγδα λέει:

    Καλησπέρα! Θα ήθελα να ρωτήσω μήπως ξέρεις ποιος το έχει γράψει αυτό. Κυρίως γιατί έχει άλλες τρεις στροφές το ποίημα, και είναι αρκετός καιρός που τις ψάχνω…

  2. Ο/Η Μάγδα λέει:

    Καλησπέρα,

    Βρήκα το ποίημα και τις υπόλοιπες στροφές του, οπότε θα ήθελα να τις παραθέσω:

    Σταυρό χρυσό στην πλάτη κουβαλάει
    και το φιλί της ακριβά πουλάει
    ένα κορίτσι τ’ άστρα που κοιτάει
    σε δυο σταγόνες αγκαλιά χωράει

    Στον ώμο της γεράκι ακουμπάει
    διαδημα μοναξιάς φοράει
    παλάτια όλο χτίζει και χαλάει
    και το μηδέν του πηγαιμού νικάει

    Μίλα λοιπόν κορίτσι της σιωπής
    πες ότι έχεις να πεις
    στέρεψε πια το νερό της πηγής
    δεν έχει άλλο να πεις